معنی درس «شناخت خدا» صفحه ۱۱ کتاب فارسی پایه ششم
◆ تمام موجودات و انسانهای زیادی که در اطراف خود میبینید، همگی آفریدگاری یکتا دارند. اوست که همه را به وجود آورده و تمام نعمتها و روزیها از طرف او به آنها میرسد.
لغات کلیدی:
مردم • آفریننده • بخشش و روزی
◆ ما باید خدا را عبادت کنیم و برای تمام نعمتهایی که به ما داده، شکرگزار باشیم.
لغات کلیدی:
عبادت کردن • شکرگزاری
نکته دستوری: «بِـ» در اول «بِباید» برای تأکید آوردن است و مفهوم دستور را میرساند.
◆ فکر کردن در مورد خدا و آفریدههایش، دل را روشن و نورانی میکند. اما اگر در این باره فکر نکنیم، دل ما تاریک میشود و نادانی، ما را از راه درست دور میکند.
لغات کلیدی:
آفریده • بیتوجهی و فراموشی • دور شدن از راه راست
—
معنی شعر «باد بهاری» — صفحه ۱۱ فارسی ششم
۱- باد بهاری وزید از طرف مرغزار ◈ ※ ◈ باز به گردون رسید، ناله ی هر مرغ زار
نسیم بهاری از سوی چمنزار وزیدن گرفت و صدای ناله پرندگان غمگین دوباره به آسمان رسید.
۲- خیز و غنیمت شمار، جنبش بادربیع ◈ ※ ◈ نالهی موزونِ مرغ، بوی خوش لاله زار
بلند شو و این فرصت را غنیمت بشمار: وزش باد بهاری، آواز خوش پرندگان و بوی خوش گلهای لاله را.
۳- هر گل و برگی که هست، یاد خدا میکند ◈ ※ ◈ بلبل و قمری چه خواند؟ یاد خداوندگار
همه گلها و برگها خدا را یاد میکنند. بلبل و قمری هم با آوازشان در حال یاد کردن پروردگار هستند.
۴- برگ درختان سبزدر نظر هوشیار ◈ ※ ◈ هر ورقش دفتریست، معرفت کردگار
در نگاه انسان بیدار و آگاه، هر برگ سبز درخت، مانند صفحهای از یک کتاب است که شناخت خدا را به او میآموزد.
مقاله معنی شعر ستایش فارسی هفتم صفحه ۹ ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه حاوی اطلاعات جامعی است.
معنی کلمات درس اول فارسی ششم
| خلق: مردم، انسانها |
بینید: میبینید |
| خالق: آفریننده، پدیدآورنده |
بِباید: باید (حرف «بـ» نشانهٔ تأکید) |
| بدین چندین بسیاری: با این همه فراوانی |
آفریدگار: خداوندِ آفریننده |
| نعمت: روزی، بخشش |
پرستیدن: عبادت کردن |
| سپاسداری: شکرگزاری |
اندیشه کردن: فکر کردن، تأمل |
| اندر: در، داخلِ |
مخلوق: آفریدهشده |
| روشنایی: نور، روشنی |
افزاید: زیاد میکند |
| غفلت: بیخبری، فراموشی |
نااندیشیدن: فکر نکردن |
| گمراهی: دوری از راهِ درست |
دل: قلب، باطن |
| مرغزار: چمنزار، سبزهزار |
گردون: آسمان |
| مرغِ زار: پرندهٔ نالان/دلتنگ |
خیز: برخیز، بلند شو |
| غنیمت شمار: قدرِ فرصت را بدان |
جنبش: حرکت، وزش |
| ربیع: بهار |
موزون: آهنگین، هماهنگ |
| لالهزار: گلستانِ لاله |
بلبل: پرندهٔ خوشآواز |
| قمری: کبوترِ وحشی خوشخوان |
خداوندگار: پروردگار |
| هوشیار: آگاه، بیدار |
ورق: برگ؛ در شعر: برگِ درخت |
| معرفت: شناختِ درست و عمیق |
کردگار: آفریدگار، خدا |
| ناله: آوازِ اندوهگین |
بوی خوش: عطرِ دلنشین |
همخانوادههای واژههای درس اول فارسی ششم
فکر = فکر کردن، فرهیخته، متفکر
آفرینش = آفریدگار، آفریده، آفرین
نعمت = ناز و نعمت، بخشش
پرست = نیایش، عبادت، بندگی
سپاس = تشکر، قدردانی، شکرگزار
روشن = نور، درخشان، تابان
بیتوجهی = بیخبر، غافلگیر شده
دان = خردمند، خرد، ناآگاه، نادانی
راه = راهبر، مسیر، بیراهه
بهار = فصل شکوفایی، بهاری
مرغ = پرندگان، چمنزار پرندگان
وزیدن = حرکت هوا، وزیده
جنب = حرکت، جنباندن، جنبنده
لاله = دشت لاله، لالهگونه
بو = عطر، بو کردن، حس بویایی
واژههای مخالف — درس اول فارسی ششم
روشنایی ≠ تاریکی
بیتوجهی ≠ آگاهی
نادانی ≠ دانایی
گمراهی ≠ راهنمایی
سپاسگزاری ≠ ناسپاسی
فکر کردن = بیفکری
آفریدگار ≠ آفریده
نعمت ≠ کمبود
باد بهاری ≠ باد پاییزی
چمنزار ≠ کویر
آسمان ≠ زمین
ناله ≠ آواز شاد
هماهنگ ≠ ناهماهنگ
عطر خوش ≠ بوی ناخوش
دشت لاله ≠ زمین خار
سبز ≠ خشک / زرد
هوشیار ≠ غافل
شناخت ≠ نادانی
یاد خدا ≠ فراموشی خدا
واژههای املایی درس اول فارسی ششم
آفرینش – آفریدگار – خداوند – آنان – نعمت – او – باید – پرستیدن – سپاسگزاری – فکر – در – آفریده – روشنایی – بیفزاید – غفلت – نیندیشیدن – تاریکی – نادانی – گمراهی – بهاری – وزید – مرغزار – آسمان – ناله – برخیز – غنیمت – شمارش – جنبش – بهار – هماهنگ – بو – لالهزار – قمری – پروردگار – هوشیار – شناخت – آفریننده
پیام درس «شناخت آفریدگار» فارسی ششم
همهٔ موجودات جهان، نشانههایی از یک آفرینندهٔ یکتا هستند و همهٔ خوبیها از سوی او به ما میرسد. سزاوار است که خدا را بپرستیم و برای همهٔ بخششهایش از او تشکر کنیم. وقتی در کارهای خدا و آفریدههایش فکر میکنیم، دل ما نورانی و راهمان روشن میشود. اما اگر بیفکر و غافل باشیم، تاریکی در دل ما جای میگیرد و به راه نادرست کشیده میشویم.
دیدگاهتان را بنویسید