در این نوشته چه میخوانیم؟
– چرا سگها پارس میکنند؟
– درمان دارویی برای کم کردن پارس سگ
– نکات کلیدی در استفاده از دارو برای کنترل پارس سگ
پارس کردن سگ، یک رفتار طبیعی برای ارتباط برقرار کردن با دنیای اطرافش است. سگها با پارس کردن، گاهی از صاحبشان کمک میخواهند، گاهی به او هشدار میدهند و گاهی هم احساس ناراحتی یا ناخوشنودی خود را نشان میدهند. اما وقتی این پارس کردن بیش از اندازه شود، میتواند برای اطرافیان آزاردهنده و مشکلساز گردد. اگر مطمئن هستید که سگ شما از نظر جسمی سالم است و دلیل پارسکردنش درد یا بیماری نیست، میتوانید برای آرام کردنش از روشهای دارویی یا غیردارویی استفاده کنید. در ادامه این روشها را با هم مرور میکنیم.
توصیه میشود به مطالعه مقاله همه چیز درباره برند غذای سگ و گربه هیلز Hill’s ادامه دهید.
دلایل پارس کردن سگ
قبل از هر اقدامی برای درمان، بهتر است ابتدا محیط و شرایط زندگی سگ خود را به دقت بررسی کنید. بفهمید چه دلایلی باعث شده که حیوان بیقرار شود و مدام پارس کند. سپس برای حل این مشکل اقدام نمایید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره حساسیت به لاکتوز در سگها و راههای درمان آن بیابید.
برخی از دلایل رایج پارس کردن سگها عبارتاند از:
* **احساس خطر و هشدار:** این یک واکنش طبیعی در سگهاست. آنها معمولاً با دیدن یک فرد یا وسیلهی جدید، احساس خطر کرده و شروع به پارس میکنند.
* **ترس، تنهایی و اضطراب ناشی از جدایی:** این حالت بیشتر زمانی پیش میآید که سگ از صاحبش جدا شود. سگها گاهی برای آرام کردن خود در موقعیتهای ترسناک یا ناراحتکننده، پارس میکنند.
* **دفاع از قلمرو:** سگها برای محافظت از محیط زندگی خود، بهویژه وقتی سگهای دیگر در نزدیکی هستند، پارس میکنند.
* **هیجان:** بازی کردن و هیجان زیاد نیز میتواند دلیل پارس کردن باشد. در این مواقع پارس کردن آنها معمولاً کوتاه و پشتسرهم است.
* **درد جسمی:** گاهی اوقات پارس مداوم سگ میتواند نشاندهندهی وجود درد یا ناراحتی فیزیکی در بدن او باشد.
* **خستگی و کسالت:** سگهایی که در طول روز فعالیت و سرگرمی کافی ندارند، اغلب از روی بیحوصلگی پارس میکنند.
* **نژاد خاص:** ژنتیک و نژاد نیز در میزان پارس کردن تأثیر دارد. برای مثال، نژادهایی مانند تریرها و پامرانیان معمولاً بیشتر از سایر نژادها پارس میکنند.
درمان دارویی برای آرام کردن سگ
استفاده از دارو برای درمان پارس کردن سگ، تنها در شرایط خاصی پیشنهاد میشود. یعنی زمانی که روشهای آموزش و تغییر رفتار، دیگر کارساز نباشند و پارس کردن بیش از حد، هم باعث ناراحتی خود سگ شود و هم اطرافیان را آزار دهد.
برای یادگیری پیشرفته، به راهنمای خرید شامپو گربه و نحوه استفاده از آن مراجعه کنید.
توجه داشته باشید که تمام این داروها حتماً باید توسط دامپزشک تجویز شوند تا از عوارض ناخواسته آنها جلوگیری شود. به طور کلی، سه راه اصلی برای درمان دارویی وجود دارد:
برای گسترش دانش خود، مقاله معرفی وفادارترین نژادهای سگ را مطالعه کنید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله کدام نژادهای گربه طول عمر بیشتری دارند؟ سر بزنید.
**۱. داروهای ضد اضطراب**
این داروها برای سگهایی که اضطراب بسیار شدیدی دارند استفاده میشوند. دامپزشک پس از معاینه دقیق، ممکن است یکی از داروهای زیر را توصیه کند:
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه گرفتن ناخن گربه در سه سوت!.
* **کلومیپرامین (Clomicalm):** این داروی ضد افسردگی برای درمان مشکلات اضطرابی و اضطراب ناشی از جدایی کاربرد دارد. عوارض احتمالی آن شامل بیحالی، افسردگی، اسهال و استفراغ، احساس تشنگی زیاد، تپش قلب و در موارد نادر، تشنج است.
* **آمیتریپتیلین:** این دارو معمولاً برای کنترل اضطراب جدایی تجویز میشود. ممکن است باعث کاهش فشار خون، افزایش ضربان قلب و کند شدن تنفس حیوان شود.
* **فلوکستین (پروزاک):** از این دارو برای کم کردن اضطراب و درمان رفتارهای تکرارشونده مانند پارس کردن وسواسی استفاده میشود و معمولاً برای درمانهای بلندمدت به کار میرود. عملکرد آن به این شکل است که با افزایش هورمون سروتونین در مغز، به بهبود خلق و خو و کاهش اضطراب سگ کمک میکند. از عوارض آن میتوان به کماشتها شدن، خوابآلودگی و مشکلات گوارشی اشاره کرد.
**۲. داروهای آرامبخش**
این داروها برای مواقعی که سگ به شدت هیجانزده، مضطرب یا ترسیده است، بسیار مفید هستند. مثلاً در شب چهارشنبهسوری که صدای ترقه میتواند باعث ترس شدید حیوان شود. همچنین با تجویز دامپزشک میتوان در موقعیتهای خاصی مانند سفر یا معاینه در مطب از آنها استفاده کرد. برخی از این داروها عبارتند از:
* **ترازودون:** این دارو برای بهتر کردن خواب، کاهش اضطراب و ترس و کم کردن تحریکپذیری عصبی استفاده میشود و برای شرایطی مثل سفر یا مراجعه به دامپزشکی نیز مناسب است. عوارض آن میتواند شامل مشکلات گوارشی، خوابآلودگی، کماشتهایی و در موارد نادر، باعث بیقراری بیشتر سگ شود.
* **دیازپام (والیوم):** این داروی آرامبخش معروف، برای کاهش اضطراب و شل کردن عضلات استفاده میشود. عوارض آن معمولاً خوابآلودگی، گیجی و برخی مشکلات گوارشی است.
* **آلپرازولام (زاناکس):** این دارو که اثر سریعی دارد، برای کنترل استرسهای کوتاهمدت، ترس از صداهای بلند و اضطراب جدایی به کار میرود. خوابآلودگی و در برخی موارد، افزایش فعالیت، از عوارض جانبی آن هستند.
* **گاباپنتین:** این دارو معمولاً برای سگهایی که درد شدید یا ترس و اضطراب زیادی دارند تجویز میشود. خوابآلودگی و گاهی عدم تعادل، از عوارض احتمالی آن است.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه علف گربه چیست؟.
نکات مهم در استفاده از درمان دارویی برای پارس کردن سگ
هرگز به صلاحدید خودتان و بدون نسخه دامپزشک، به سگ خود دارو ندهید. بعضی از داروها در شرایط خاصی اصلاً نباید استفاده شوند و فقط یک دامپزشک، پس از معاینه کامل، میتواند تشخیص دهد که چه دارویی مناسب است. مقدار دارو و مدت زمان مصرف آن نیز باید دقیقاً مطابق دستور دامپزشک و با در نظر گرفتن وضعیت سگ (از جمله وزن، سن و نژاد) تعیین شود. همچنین، حتماً از عوارض جانبی احتمالی دارو آگاه باشید تا اگر نشانههای غیرعادی در سگ مشاهده کردید، فوراً به دامپزشک اطلاع دهید.
در پایان، پارس کردن بیش از حد سگها گاهی نشانه مشکلات رفتاری یا اضطراب است که ممکن است در مواردی به درمان دارویی نیاز پیدا کند. استفاده از داروهای آرامبخش و ضد اضطراب در شرایط شدید و تنها تحت نظر دامپزشک توصیه میشود؛ اما پیش از رفتن به سمت دارو، بهتر است روشهای بدون دارو را امتحان کنید. این روشها شامل تمرینات ایجاد آرامش، روشهای اصلاح رفتار، بیشتر کردن فعالیت و بازی، و کم کردن عوامل استرسزا در محیط زندگی سگ میشود.
دیدگاهتان را بنویسید