آشنایی با استاد کیوان ساکت

کیوان ساکت در سال ۱۳۴۰ در یک خانواده اهل فرهنگ و هنر در شهر مشهد به دنیا آمد. از همان کودکی، با تشویق پدر و مادرش به یادگیری موسیقی و نقاشی روی آورد. در زمینه نقاشی، نزد استادانی مانند صادق‌پور طراحی را آموخت، از پیراسته اصول طراحی را فراگرفت و در نقاشی با رنگ روغن و آبرنگ نیز شاگرد استاد دوّلّو بود.

آغاز آموزش موسیقی او با کمک دایی‌اش، منوچهر زمانیان، در کارگاه موسیقی کودکان و نوجوانان مشهد صورت گرفت. این کارگاه را در آن زمان صدا و سیما با مدیریت مرتضی دلشب در مشهد راه‌اندازی کرده بود.

پس از چندی، حمید متبسم — که دوست دایی او و همشهریشان بود و در آن زمان در دانشسرای هنر تهران موسیقی می‌خواند — به مشهد آمد و در همان کارگاه موسیقی به تدریس پرداخت و حدود دو تابستان پیاپی در آنجا مربی بود.

پس از انقلاب، متبسم به مشهد بازگشت و دوستی نزدیک و صمیمی‌ای با ساکت شکل گرفت. اما پس از مدتی، متبسم دوباره به تهران و سپس به خارج از کشور رفت. از آن پس، ساکت نواختن تار را به صورت خودآموز ادامه داد و در این دوره فقط چند دیدار کوتاه با استاد حسین علیزاده داشت.

در سال ۱۳۶۹، به دعوت پرویز مشکاتیان به گروه عارف پیوست و مسئولیت‌هایی در آن گروه بر عهده گرفت. نتیجه این همکاری، آثاری مانند افشاری مرکب، افق مهر، وطن من (با صدای ایرج بسطامی) و مقام صبر (با صدای علیرضا افتخاری) و نیز اجرای کنسرت‌های فراوانی در ایران و دیگر کشورها بود.

کیوان ساکت در سال ۱۳۷۵ گروه موسیقی وزیری را بنیان گذاشت و با این گروه آثار بسیاری را در داخل و خارج از ایران به اجرا درآورده است.

درک عمیق  سازسازی

کیوان ساکت نخستین کسی بود که زحمات و هنر استاد قنبری مهر، استاد بی‌همتای سازسازی را شناخت و تلاش کرد روش ایشان در ساخت تار و سه‌تارهای تازه را گسترش دهد. او با تشویق سازندگان این سازها، توانسته این روش نوین و درست را در بسیاری از شهرهای ایران رواج دهد.

ساکت همچنین کوشیده است نگاهی علمی‌تر به موسیقی و نوازندگی ایرانی داشته باشد و پس از استاد وزیری، در نواختن تار و ابداع تکنیک‌های نو، ابتکاراتی به وجود آورد که امروزه طرفداران زیادی پیدا کرده است.

او به دعوت انجمن‌ها، سازمان‌ها و افراد گوناگون، در بیشتر شهرهای ایران برنامه‌های اجرایی بسیاری داشته که همواره با استقبال دوستداران و اهل فرهنگ مواجه شده است.

شیوه مضراب‌زنی ساکت ویژه خود اوست و از توانایی‌هایش، اجرای سریع قطعات موسیقی است. او علاقه زیادی به اجرای قطعات بزرگ موسیقی کلاسیک دارد.

علاوه بر این، ساکت تلاش کرده نگرشی علمی‌تر به موسیقی و نوازندگی ایرانی داشته باشد و پس از استاد وزیری، در نواختن تار و ابداع روش‌های نو، ابداعات و تغییراتی پدید آورد.