خلیفه میرزا آغه غوثی از استادانی است که نقش بزرگی در ارزشبخشی به ساز دف ایفا کرده است. به پاس سالها تلاش و خدمات ارزندهاش، از او با عنوان پدر دف ایران یاد میشود. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و آثار این استاد بزرگ آشنا خواهید شد.
برای یادگیری پیشرفته، به ساز ترومپت ،ساز سپاهیان روم مراجعه کنید.
خلیفه میرزا آغه غوثی ، پدر دف ایران
خلیفه میرزا آغه غوثی در سال ۱۳۰۷ در محله جورآباد شهر سنندج متولد شد. او در خانوادهای با ایمان و اهل معنویت بزرگ شد. از جوانی نزد پدرش، استاد حاج غوثی، راه و رسم عرفان و تصوف را آموخت و همزمان به یادگیری مداحی و نواختن دف پرداخت. او تا آخر عمر به این کارها ادامه داد.
در سنین کودکی، هنر دفنوازی و خواندن شعرهای عرفانی و ذکرهای مذهبی را از پدرش فرا گرفت که به گفته بسیاری، از بهترین دفنوازان منطقه کردستان بود.
میرزا آغه غوثی بیش از پنجاه سال از زندگی خود را به دفنوازی و خواندن شعرهای عرفانی اختصاص داد و از مشهورترین دفنوازان ایران محسوب میشود.
توصیه میکنیم حتماً مقاله زندگی شخصی استاد محمدرضا شجریان را مطالعه کنید.
توصیه میشود به مطالعه مقاله بهترین آموزشگاه سنتور در شرق تهران ادامه دهید.
ایشان به همراه فرزندانش در جشنوارههای مختلفی از جمله جشنوارههای ذکر و ذاکرین، فجر، هفت اورنگ، آئینه، میراث فرهنگی، سوره جرگه عشاق، و همچنین جشنوارههای ایرانگردی و جهانگردی در کیش حضور یافت و شرکت فعال داشت.
شرکت در جشنواره معروف آوینیون فرانسه
شرکت آقای غوثی در جشنواره مشهور آوینیون فرانسه در سال ۷۰ با استقبال چشمگیر مردم آن کشور روبرو شد و استادان حاضر در جشنواره، به او لقب «پرنده نادر» دادند.
او در گسترش هنر دفنوازی بسیار تأثیرگذار بود و در جشنوارههای داخلی و خارجی در کشورهایی مانند آمریکای لاتین، فرانسه، ترکیه و… به اجرای برنامه پرداخت. مرحوم آقای غوثی همچنین در کشورهای مختلف از جمله کلمبیا، پرو، پاناما، اکوادور، یونسکو (در پاریس)، مراکش، امارات، ایتالیا، اسپانیا، هلند و اسکاتلند برنامههایی در مدح حضرت رسول (ص) اجرا کرد و با حضور در جشنوارههای گوناگون، نام خود را برای همیشه ماندگار کرد؛ تا جایی که به پدر دف ایران معروف شد.
استاد آقای غوثی برای شناساندن عرفان اسلامی تلاش فراوانی کرد. او بیش از چهل سال در خانقاه خود با عنوان «خلیفه سلسله قادریه کسنزانی» به گسترش طریقت قادریه پرداخت.
مراسم ذکری که آقای غوثی و دیگر درویشان آیین قادریه برگزار میکردند، از جمله معدود طریقتهای درویشی است که در آن، حاضران در جمع به وجد و از خود بیخودی میرسند. در این مراسم، درویشان در تکیه و خانقاه گرد هم میآیند و زیر نظر خلیفه به ذکر مشغول میشوند.
دف آقای غوثی، مهمترین ساز این مراسم و بخشی جداییناپذیر از آن به شمار میرفت. قدرت صدای این ساز در برانگیختن حال معنوی و ایجاد شور و هیجان نقش بزرگی دارد. همچنین این ساز از جنبههای نمادین بسیاری برخوردار است؛ برای مثال، تعداد حلقههای زنجیر آن که ۱۰۱ عدد است، با تعداد صفات خداوند مطابقت دارد.
آثار استاد :
آثار باقیمانده از مرحوم خلیفه میرزا آغه غوثی، که شامل دف، سجاده، تسبیح، لباسها، نوشتههای شعری، کلاه و چپی، مدرک دکترای موسیقی و نیز آثار صوتی ایشان میشود، با درخواست خانه موسیقی تهران به موزه ملی موسیقی ایران سپرده شد.
اشیاء و یادگارهای به جای مانده از مرحوم خلیفه میرزا آغه غوثی، مداح پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) که به پدر دف ایران شهرت دارد، در موزه ملی موسیقی کشور به ثبت رسمی رسید.
وفات
این عارف بزرگ در تیرماه سال ۱۳۸۶، در مسیر سفر به مکه مکرمه، دچار سکته مغزی شد و به جهان ابدی پیوست. امروزه فرزندان و نوادگان ایشان، راه و روش او را ادامه میدهند.
دیدگاهتان را بنویسید