آشنایی با یکی از مفاخر موسیقی سنتی ایرانی، نصرالله ناصح پور

آشنایی با یکی از مفاخر موسیقی سنتی ایرانی، نصرالله ناصح پور

نصرالله ناصح‌پور یکی از چهره‌های برجسته در زمینه موسیقی سنتی ایران محسوب می‌شود. آشنایی با چنین استادان بزرگی که گنجینه‌های ارزشمند موسیقی کشورمان هستند، بسیار اهمیت دارد. راه و تجربه‌های آنان می‌تواند مانند چراغی روشنگر، مسیر هنرجویان و علاقه‌مندان به موسیقی را روشن کند. به همین دلیل، در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام تصمیم داریم شما را بیشتر با این استاد نام‌آشنا، نصرالله ناصح‌پور، آشنا کنیم. تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

نصرالله ناصح پور

نصرالله ناصح‌پور، ردیف‌دان، خواننده و آموزگار آواز، در دوم آبان‌ماه سال ۱۳۱۹ در محله قدیمی اونچی میدان (محله آردفروشان) شهر اردبیل چشم به جهان گشود. او از اعضای هیئت مدیره کانون خوانندگان سنتی در خانه موسیقی ایران است.

از کودکی در خانواده‌ای بزرگ شد که به موسیقی عشق می‌ورزیدند. در آن زمان، موسیقی سنتی و غنی آذربایجان تنها توسط شمار اندکی از استادان بزرگ آموزش داده و فراگرفته می‌شد. صدای اصیل و جدی موسیقی در جامعه به وضوح شنیده می‌شد و به همین دلیل، رشد و گسترش موسیقی محلی و بومی، مانع از رواج موسیقی بی‌محتوا و سطحی می‌شد.

نصرالله ناصح‌پور پرورده نسلی است که هر یک پیشگام موسیقی ایران به شمار می‌روند؛ استادانی مانند محمود کریمی، علی‌اکبر شهنازی و در نهایت، عبدالله دوامی. هر یک از این بزرگان در پاسداری و گسترش موسیقی ایرانی کوشش فراوان کردند و نامشان در تاریخ فرهنگ و هنر این سرزمین ماندگار شده است.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله با گام دیاتونیک آشنا شوید ادامه دهید.

توصیه می‌کنیم این مطلب مجید انتظامی آهنگساز فیلم های به یاد ماندنی را حتماً بخوانید.

پدرش آقا شکور نوازنده ساز گارمان (قارمون) بود و مادرش حوریه خانم، افزون بر خانه‌داری و تربیت فرزندان، ساز قاوال (دایره آذری) می‌نواخت.

علاوه بر این محیط هنری، صدای خوش نیز میراثی بود که ناصح‌پور از خانواده پدری به ارث برد: «پدرم صدای خوبی داشت و در برخی محافل خصوصی گارمان می‌نواخت و آواز می‌خواند. همچنین پسرعمه‌ام آقا قدرت صدای رسایی داشت و مقام‌های آذری را به زیبایی اجرا می‌کرد و همین امر سبب علاقه‌مندی بنده به آواز شد.»

آشنایی با یکی از مفاخر موسیقی سنتی ایرانی، نصرالله ناصح پور

عزیمت به تهران

نصرالله ناصح‌پور پس از رفتن به تهران، بیشتر وقت خود را صرف یادگیری موسیقی سنتی ایرانی کرد. پس از آشنایی با استاد محمود کریمی، وارد هنرستان آزاد موسیقی ملی شد و تحصیل خود را آغاز کرد.
در هنرستان، با شرکت در کلاس‌های استاد علی‌اکبر شهنازی، با نکات و ریزه‌کاری‌های شفاهی موسیقی آشنا شد. این آشنایی راه را برای حضور او در محفل هنری استاد امیر قاسمی هموار کرد، جایی که توانست روح و حس موسیقایی استاد سعید هرمزی و دیگر استادان حاضر در هنرستان را از نزدیک درک کند.
او پس از تشکیل کلاس‌های مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، از راهنمایی‌ها و آموزش‌های ارزشمند استاد نورعلی برومند نیز بهره‌مند شد.
ناصح‌پور از جلسات شناخت موسیقی و شعر و همچنین چگونگی پیوند این دو، فواید بسیاری کسب کرد. سپس برای یادگیری ردیف عالی موسیقی سنتی و آموزش تصنیف‌های این موسیقی، نزد استاد عبدالله دوامی به شاگردی پرداخت.

تأثیرگذار بر موسیقی آوازی درکانون چاووش

نصرالله ناصح‌پور یکی از چهره‌های مهم و اثرگذار در عرصهٔ آواز ایرانی و از اعضای کانون چاووش است. او به همراه استادانی مانند محمدرضا شجریان و شهرام ناظری سال‌ها در این کانون به آموزش موسیقی مشغول بود، با این ویژگی که ناصح‌پور بیشتر بر رشد و پرورش شاگردان تمرکز داشت، در حالی که شجریان و ناظری عمدتاً به ضبط آلبوم و برگزاری کنسرت می‌پرداختند.

از کارهای شنیدنی ناصح‌پور می‌توان به اجرای تصنیف «ز من نگارم» ساختهٔ درویش‌خان اشاره کرد که در آلبوم مشترک او با محمدرضا لطفی منتشر شد. این تصنیف، قابلیت‌ها و ویژگی‌های منحصر به فرد صدای او را به خوبی نشان می‌دهد.

در این مقاله گام فا مینور چیست؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

همچنین دو صفحهٔ گرامافون در کتاب «موسیقی آوازی ایران» و اجرای چند تصنیف از عارف در آلبوم «یادوارهٔ استاد برومند» به سرپرستی محمدرضا لطفی، از دیگر آثار برجستهٔ این استاد ردیف‌دان به شمار می‌آیند.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *