داوود آزاد، هنرمند و خواننده اهل ایران است. او با بررسی و مطالعه دقیق کارهای استادان قدیمی موسیقی، توانست در نوازندگی و آموزش موسیقی به موفقیتهای چشمگیری برسد. داوود آزاد نخستین فرد از ایران است که در دانشگاه معتبر آکسفورد درباره موسیقی ایرانی صحبت کرده است. همچنین او در دانشگاههای دیگری مانند منچستر و میامی نیز سخنرانیهایی داشته است. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، بیشتر با این هنرمند آشنا خواهید شد.
زندگینامه و فعالیت هنری استاد داوود آزاد
داوود آزاد در سال ۱۳۴۲ در شهر ارومیه به دنیا آمد.
او از بیست سالگی به دنیای موسیقی قدم گذاشت و نواختن ساز تار را بدون معلم و به صورت خودآموز شروع کرد.
او هیچ استاد مستقیمی نداشت، اما با بررسی و مطالعهٔ کارهای هنرمندانی مانند غلامحسین بیگجهخانی و سعید هرمزی، توانست این کمبود را جبران کند.
سرانجام از بهمنماه سال ۱۳۶۲، به طور رسمی به آموزش سازهای تار و سهتار در شهر تبریز مشغول شد.
تحقیق در آثار گذشتگان موسیقی
او از همان روزهای اول کارش، تمام تلاشش را به جستجو و بررسی کارهای استادان قدیمی موسیقی اختصاص داد. از جمله این آثار میتوان به تار استاد بیگجهخانی، تار مرتضی نیداوود، تار آقا حسینقلی، سهتار سعید هرمزی، آواز طاهرزاده، آواز اقبال آذر و آواز قمرالملوک وزیری اشاره کرد.
داوود آزاد علاوه بر نوازندگی، آهنگهای خود را نیز میخواند. او به موسیقی تلفیقی علاقه زیادی دارد و در این زمینه هم کارهایی ارائه کرده است. استاد آزاد از جمله هنرمندان نادری است که نتیجه پژوهشهای خود را مستقیماً با ساز و نوازندگی به نمایش گذاشتهاند.
اولین کار او، آلبوم “یادواره استاد بیگجهخانی” بود که به مکتب تار تبریز میپردازد. بعد از آن، اثر دیگری با نام «آی ایشیقی» منتشر کرد که در آن قطعات آذری را با تار ایرانی نواخته است.
تصنیف نوازی
یک آلبوم دیگر از او پژوهشی درباره روشهای تصنیفنوازی به نام «در بهار امید» است. در این اثر، او توانست ظرافت و پیچیدگی موجود در نوازندگی و آواز استادان قدیم را — از جمله سبک نواختن نی داوود و آواز قمرالملوک — با تار به اجرا درآورد. آلبوم دیگرش نیز «به یاد هرمزی» نام دارد که اثری تکنوازی است.
دو آلبوم دیگر او با نامهای «نورجان» و «میبیرنگی» نیز گشاینده راهی تازه در موسیقی صوفیانه هستند که با صدای خودش و بر پایه موسیقی اصیل ایرانی ساخته شدهاند.
دیدگاهتان را بنویسید