مارک نافلر، گیتاریست تحسین شده بریتانیایی

مارک نافلر یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان گیتار در بریتانیا است که علاوه بر نوازندگی، آهنگ‌سازی و خوانندگی هم می‌کند. او را به عنوان گیتاریستی می‌شناسند که چپ‌دست است اما با گیتار راست‌دست‌ها می‌نوازد. در ادامه این نوشته، بیشتر با این هنرمند سرشناس و مهم آشنا خواهید شد.

مارک نافلر

مارک نافلر یک موسیقیدان سرشناس اهل بریتانیا است که در زمینه‌های آهنگسازی، گیتارنوازی و خوانندگی فعالیت دارد. او در ۱۲ آگوست سال ۱۹۴۹ در شهر گلاسکو در کشور اسکاتلند به دنیا آمد.
مارک به همراه برادرش دیوید، در سال ۱۹۷۷ گروه موسیقی راک به نام دایر استریتس را پایه‌گذاری کردند. او در این گروه نقش گیتاریست و خواننده اصلی را بر عهده داشت. پس از متوقف شدن فعالیت گروه در سال ۱۹۹۵، نافلر کار خود را به صورت انفرادی ادامه داد و آلبوم‌های مستقل بسیاری منتشر کرده است.

زندگی نامه نافلر

مارک نافلر در ده سالگی اولین گیتارش را خرید. این گیتار یک هافنر با پیکاپ‌های دوتایی بود که او آن را با ۵۰ پاوند تهیه کرد و همین خرید، ورود او به دنیای موسیقی بود. او مانند بسیاری از هم‌سن‌وسالانش به آثار خواننده‌هایی مثل الویس پریسلی و نوازندگانی مانند جیمی هندریکس، چت اتکینز، اسکاتی مور و… علاقه داشت.

یکی از ویژگی‌های جالب در مورد مارک نافلر این است که با وجود چپ‌دست بودن، با گیتارهای معمولیِ راست‌دست می‌نوازد. وقتی ۱۶ سال داشت، به همراه یکی از دوستانش برای مدتی در یک شبکه تلویزیونی محلی برنامه اجرا کردند. نافلر به خاطر سبک ویژه‌ای که در نواختن با پیک دارد، شناخته می‌شود. در واقع، تکنیک ابداعی او ترکیبی از کلاوهمر و پیک‌زنی گیتار آکوستیک است. در قطعات او هم می‌توان تک‌نوازی‌های جذاب یافت و هم قطعات کلاسیک.

مارک نافلر را در گروه موسیقی‌دانان موج نو قرار نمی‌دهند؛ او بیشتر به سبک پاب راک مرتبط است و مخالف ضبط‌های پرهزینه و پرزرق‌وبرق سبک پراگرسیو راک بود.

تحصیلات

مارک نافلر در سال ۱۹۶۷ تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری را شروع کرد و پس از فارغ‌التحصیلی، در روزنامه یورک‌شایر عصر استخدام شد. دو سال بعد، برای ادامه تحصیلات و کسب مدرک بالاتر به دانشگاه لیدز رفت. در همین دوران با کیتی وایت ازدواج کرد، اما این ازدواج مدت زیادی دوام نیاورد و پس از چندی به جدایی ختم شد.

در آن زمان، مارک با نوازنده و خواننده‌ای به نام «استیو فیلیپس» که در سبک بلوز فعالیت داشت، آشنا شد. این دو به مدت پنج سال با یکدیگر موسیقی کار کردند و مارک در چند آلبوم شخصی استیو نیز همکاری داشت. پس از آن، نافلر به لندن رفت و در آنجا کار حرفه‌ای خود در عرصه موسیقی را آغاز کرد.

گروه دایر استریتس

سال ۱۹۷۷ را می‌توان سالی دانست که مارک نافلر به شهرت رسید. در این سال، او به صورت تصادفی با جان ایلسلی و آلن کلارک آشنا شد و با هم گروه دایر استریتس را تشکیل دادند. اعضای این گروه عبارت بودند از: دیوید، برادر مارک (که گیتار می‌نواخت)، جان ایلسلی (نوازنده گیتار بیس) و پیک ویترز (نوازنده درام). این گروه موفق در پایان دهه ۷۰ میلادی با آمیختن سبک‌های راک، بلوز، جز و حتی موسیقی کانتری، و نیز ترانه‌هایی که بیشترشان را خود نافلر می‌سرود، به محبوبیت بسیار زیادی دست یافت.

مارک نافلر ترانه‌سرا، گیتاریست و خواننده اصلی دایر استریتس بود؛ گروهی راک که امروزه دیگر فعال نیست. این گروه در دوره پس از پانک راک پا به عرصه گذاشت و موسیقی‌ای ساده، خام و کم‌حرف ارائه می‌داد. کار خود را با الهام از سبک بلوز راک جی جی کیل آغاز کردند، اما از موسیقی جز و کانتری نیز تأثیر گرفتند و همچنین نگاهی به سبک پراگرسیو راک داشتند.

کسب رتبه ۲۷ در مجله رولینگ

مجله معروف رولینگ استون در سال ۲۰۰۳، در فهرستی که از صد گیتاریست برتر تاریخ منتشر کرد، مارک نافلر را در جایگاه بیست و هفتم قرار داد. او آلبوم‌های زیادی به صورت تکی و همراه با دیگران عرضه کرده که از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به آثاری مانند Sailing to Philadelphia، Golden Heart، Get Lucky و One Take Radio Sessions اشاره کرد.

او موفق به دریافت افتخارات زیادی شده است؛ از جمله مدرک دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه نیوکاسل در سال ۱۹۹۳، نشان افتخار از پادشاهی بریتانیا در سال ۱۹۹۹ و نیز دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه ساندرلند در سال ۲۰۰۷.

مارک نافلر از نوازندگان گیتاری است که همواره مورد تحسین قرار گرفته و مجله رولینگ استون نیز او را در رده چهل و چهارم برترین گیتاریست‌های تمام دوران معرفی کرده است. نافلر جوایز متعددی کسب کرده که چهار جایزه گرمی از جمله آن‌هاست.

در سال ۲۰۱۸، نام مارک نافلر به عنوان عضوی از گروه دایر استریتس در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد. تا به امروز بیش از ۱۲۰ میلیون نسخه از آثار او و گروه پیشینش در سراسر جهان به فروش رسیده است.

افتخارات و جوایزها:

در فهرست ۱۰۰ نوازنده برتر گیتار تمام دوران که مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ منتشر کرد، او جایگاه بیست و هفتم را به دست آورد.
در سال ۲۰۱۸، به عنوان عضوی از گروه دایر استریتس، به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت.
او برنده جایزه گرمی برای بهترین اجرای دونفره با قطعه «Money for Nothing» شد.
همچنین برای آهنگ «Cosmic Square Dancer» جایزه گرمی بهترین اجرای کانتری بدون کلام را دریافت کرد.
جایزه گرمی بهترین هم‌آوایی کانتری نیز برای آهنگ «Poor Boy Blue» به او تعلق گرفت.
علاوه بر این، برای قطعه «So Soft, Your Goodbye» نیز جایزه گرمی بهترین اجرای کانتری بدون کلام را کسب کرد.
او موفق به دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه نیوکاسل شد.
همچنین نشان افتخار از پادشاهی بریتانیا را دریافت کرده است.
علاوه بر این، دانشگاه ساندرلند نیز به او دکترای افتخاری موسیقی اعطا کرد.