استاد احمد عبادی از نوازندگان بسیار نامدار و تأثیرگذار سهتار بود. مهارت او در نواختن این ساز چنان بالا بود که هیچکس نمیتوانست همانند او بنوازد. سبک اجرای او منحصربهفرد و تقلیدناپذیر بود.
برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی علی رهبری سر بزنید.
یکی از داستانهای شنیدنی دربارهٔ او، مربوط به سهتار ناصرالدینشاه قاجار است. در ادامه این داستان جالب را در وبلاگ آنبین میخوانید. با ما بمانید.
داستان سه تار ناصرالدین شاه و استاد عبادی
استاد عبدی عاشق سهتاری بود که متعلق به ناصرالدین شاه قاجار بود و بر اساس یک رشته اتفاقات، سرانجام این ساز به دست او رسید.
ماجرا از این قرار بود که در سفر دوم ناصرالدین شاه به اروپا، یک ایرانی که به فرانسه رفته بود و سهتاری را با خود برده بود، پس از بازگشت، آن را به یکی از نزدیکانش هدیه داد.
یکی از شاگردان میرزا عبدالله، در واقع فرزندخواندهی همان شخصی بود که سهتار را از شاه دریافت کرده بود. این شاگرd نواختن سهتار را نزد میرزا عبدالله آغاز کرد، اما پس از مدتی یادگیری را رها کرد.
حدود چهل سال بعد، زمانی که او دیگر صاحب نوه و نتیجه شده و موهایش رنگ سفید پیری گرفته بود، یک روز رادیو را روشن کرد و صدای سهتار استاد عبادی را شنید.
او با شنیدن این صدا، به یاد استادش میرزا عبدالله افتاد و به دامادش گفت: “هرگاه صدای سهتار این نوازنده را از رادیو میشنوم، یاد استاد بزرگوارم میرزا عبدالله میافتم.”
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه داستان عجیب مرگ موتسارت ،موسیقیدان نابغه.
دامادش که با عبادی آشنایی داشت، لبخندی زد و گفت: “جالب اینجاست که نوازندهای که صدای سازش را میشنوی، پسر خود میرزا عبدالله است.”
آن شاگرد سابق بلافاصله گفت: “من یک سهتار دارم و دوست دارم آن را به پسر میرزا عبدالله هدیه کنم، تا یادگاری از درسهایی باشد که از پدرش آموختهام.”
وقتی این سهتار به دست عبادی رسید، پس از تعمیر سیم و پردههایش، شروع به نواختن آن کرد. عبادی در این باره میگفت: “قبل از اینکه زخمهای بر سیمهای این سهتار بزنم، مدتی در فکر فرو میروم و از بازی روزگار شگفتزده میشوم که چطور این ساز ارزشمند پس از این همه سال، سرانجام به دست من رسید.”
برای یادگیری پیشرفته، به تعریف کلی مدولاسیون و نقش آن در موسیقی مراجعه کنید.
دیدگاهتان را بنویسید