موسیقی، یک زبان جهانی است که تمام مردم دنیا آن را درک میکنند و میتواند احساسات گوناگونی را در دل ما بیدار کند. این زبان مشترک، علاوه بر لذت بخشیدن، در زمینه درمان نیز کاربرد دارد و به عنوان روشی علمی و اثبات شده برای بهبود حال افراد استفاده میشود. اگر دوست دارید بدانید موسیقی درمانی چه تعریفی دارد، چه تکنیکهایی در آن به کار میرود و گذشته آن به چه صورت است، پیشنهاد میکنیم این مطلب را تا پایان دنبال کنید. همچنین میتوانید نوشتههای بیشتری درباره موسیقی در وبلاگ آنبین مطالعه کنید.
موسیقی درمانی چیست؟
کنث بروسلیو، که زمانی استاد رشته موسیقیدرمانی در دانشگاه تمپل فیلادلفیا بود، دو تعریف برای این حوزه ارائه کرده است.
تعریف اول: یک فرآیند ارتباطی بین درمانگر و بیمار است که در آن درمانگر از هر آنچه موسیقی ارائه میدهد—از ریتم و ملودی تا صدای سازها—برای کمک به بهتر شدن، بازگشت به سلامت و حفظ تندرستی بیمار استفاده میکند.
تعریف دوم: یک فرآیند برنامهریزیشده و منظم است که در آن درمانگر به فرد تحت درمان کمک میکند تا با بهرهگیری از تجربههای موسیقایی و نیز روابطی که در جلسه درمان شکل میگیرد و مانند یک نیروی پویا عمل میکنند، سطح سلامت خود را بهبود بخشد.
موسیقی درمانی چه تاثیراتی دارد؟
متمرکز کردن توجه
موسیقی تمام حواس ما را به خود جلب میکند و باعث میشود تمرکز کنیم. در نتیجه، از احساسات ناخوشایندی مانند درد، نگرانی و فشارهای روحی فاصله میگیریم.
تعدیل احساسات
مطالعات علمی ثابت کردهاند که گوش دادن به موسیقی میتواند روی قسمتهایی از مغز که مسئول ایجاد، نگهداری و پایان دادن به احساسات هستند، تأثیر مستقیم بگذارد.
بهبود فرآیندهای شناختی
موسیقی میتواند تواناییهای ذهنی، به ویژه حافظه را بهبود بخشد. به همین دلیل از آن برای کمک به سالمندانی که حافظهی آنان کاهش یافته است نیز استفاده میشود.
درمان رفتار
موسیقی میتواند به بهتر شدن کارهای روزمره ما، مانند نحوه راه رفتن و حتی طرز حرف زدنمان، کمک کند.
تقویت ارتباطات
موسیقی این توانایی را دارد که مردم را بدون استفاده از هیچ واژهای، به هم نزدیک کند و احساساتشان را به اشتراک بگذارد.
روشهای موسیقی درمانی
فعال: به فعالیتهایی مانند نواختن ساز، خواندن آواز و انجام حرکات رقص همراه با موسیقی گفته میشود. این نوع فعالیت، احساسات، افکار و حتی واکنشهای جسمی و حرکتی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد.
غیرفعال: به معنای گوش دادن به موسیقی است که باعث تحریک و بروز واکنشهای عاطفی و فکری در فرد میشود.
تاریخچه
موسیقی درمانی قدمتی بسیار طولانی دارد و ریشههای آن به دوران دانشمندان بزرگی مانند ارسطو، افلاطون و فیثاغورث بازمیگردد. حتی فیثاغورث از گامها و حالتهای مختلف موسیقی برای درمان بیماریهای جسمی و روحی استفاده میکرد. سپس در قرن بیستم، از موسیقی برای بهبود بیماران و مجروحان جنگ جهانی اول کمک گرفته شد. نخستین دوره آموزشی این رشته در جهان، در سال ۱۹۴۴ در دانشگاه میشیگان راهاندازی شد.
در سال ۱۹۷۱، انجمن موسیقی درمانی آمریکا تشکیل شد و در سال ۱۹۸۵ نیز فدراسیون جهانی موسیقی درمانی پدید آمد. حالا که از تاریخچه جهانی این رشته گفتیم، بد نیست نگاهی هم به گذشته آن در ایران بیندازیم. بر اساس کتیبههای به جا مانده از سال ۱۳۴۹، در دانشگاه جندیشاپور، دانشجویان پزشکی باید درمان با موسیقی را نیز فرا میگرفتند. پرستاران نیز باید نواختن چند ساز را یاد میگرفتند تا بتوانند دستورات پزشک را اجرا کنند.
دیدگاهتان را بنویسید