این باور قدیمی که افراد ناشنوا نمیتوانند موسیقی را درک کنند، کاملاً نادرست است. در گذشته و حتی در زمان حال، نوازندگان و آهنگسازان زیادی وجود داشتهاند که با وجود کمشنوایی، آثار زیبایی خلق کردهاند. اما سؤال اینجاست که اگر فردی ناشنوا باشد، چطور موسیقی را تجربه میکند؟ در این نوشته از وبلاگ آنبین، به این پرسش پاسخ خواهیم داد.
تفاوت ناشوایان در شنیدن موسیقی
هر فردی که مشکل شنوایی دارد، موسیقی را به شکل خاص خود درک میکند؛ زیرا میزان و نوع کمشنوایی در افراد مختلف، کاملاً متفاوت است. شنوایی معمولی شامل صداهایی با شدت ۲۰ دسیبل و کمتر میشود. اگر فردی کمشنوایی خفیف داشته باشد، محدوده شنوایی او بین ۲۰ تا ۴۰ دسیبل است. کمشنوایی متوسط بین ۴۱ تا ۷۰، کمشنوایی شدید بین ۷۱ تا ۹۵ و کمشنوایی عمیق نیز بالای ۹۵ دسیبل قرار دارد. افرادی که کاملاً ناشنوا هستند، فقط قادر به شنیدن صداهای درونی خودشان هستند.
بنابراین، افراد بسته به نوع و میزان کمشنواییشان و همچنین این که از زمان تولد ناشنوا بودهاند یا بعداً شنوایی خود را از دست دادهاند، احساس و تجربه متفاوتی از موسیقی دارند.
مقاله نحوه تشخیص سازدهنی مناسب برای خرید منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
فرآیند شنیدن صوت
برای درک چگونگی درک موسیقی توسط افراد ناشنوا، ابتدا باید بدانیم شنیدن چگونه رخ میدهد. صدا در اثر ارتعاش یک جسم به وجود میآید. این ارتعاش، امواج صوتی ایجاد میکند. اگر این امواج به اندازه کافی سریع باشند و به پرده گوش ما برسند، باعث لرزش آن میشوند. سپس این لرزش از گوش میانی به گوش داخلی انتقال پیدا میکند. سرعت ارتعاش، فاصله از منبع صدا و محیط اطراف، بر بلندی یا نرمی صدا اثر میگذارند. به همین دلیل است که هر چه از منبع صدا دورتر باشیم، صدای ضعیفتری میشنویم.
مقاله نکات جالب درمورد کالیمبا حاوی اطلاعات جامعی است.
برای مطالعه بیشتر، به ضرب آهنگ یا ریتم چیست؟ سری سر بزنید.
مقاله ساز هارپجی چیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.
وقتی امواج صوتی به گوش داخلی میرسند، به پیامهای عصبی یا سیگنالهای الکتریکی تبدیل میشوند. مغز این سیگنالها را دریافت کرده و آنها را تفسیر میکند. جالب است بدانید که این مرحله پردازش صدا در مغز، برای افراد شنوا و ناشنوا دقیقاً یکسان است و هر دو از بخشهای مشابهی از مغز استفاده میکنند. تفاوت اصلی در نحوه دریافت این پیامهاست. افراد ناشنوا صدا را از طریق گوش دریافت نمیکنند، بلکه آن را از طریق حس لامسه درک میکنند! برای درک این پدیده، باید با مفهوم انعطافپذیری مغز آشنا شویم.
انعطافپذیری مغز به این معناست که وقتی یکی از حواس پنجگانه (در این مورد حس شنوایی) وجود ندارد، بخشهای مختلف مغز با هم همکاری میکنند تا این کمبود را جبران کنند. مناطقی از مغز مانند هسته اکومبنس، آمیگدال، قشر شنوایی و قشر حسی به افراد ناشنوا کمک میکنند تا موسیقی را احساس کنند. دکتر دین شیباتا، استادیار رادیولوژی در دانشگاه واشنگتن، در این باره میگوید: «اطلاعات ارتعاشی اساسا دارای ویژگی های مشابه اطلاعات صوتی هستند؛ بنابراین منطقی است که در ناشنوایان، یک روش ممکن است جایگزین روش دیگر در همان ناحیه پردازش مغز شود.»
توصیه میشود به مطالعه مقاله قانون ۱۰ هزار ساعته نوازندگان چیست ؟ ادامه دهید.
افراد ناشنوا چطور موسیقی را احساس میکنند؟
افرادی که قادر به شنیدن نیستند، موسیقی را با گوش خود درک نمیکنند؛ بلکه آن را به وسیله حس لامسه و ارتعاشات بدن خود احساس و درک میکنند. در ادامه به روشهایی میپردازیم که افراد ناشنوا از طریق آنها با موسیقی ارتباط برقرار میکنند.
ارتعاشات
همانطور که گفتیم، صدا از لرزشهایی در هوا به وجود میآید و افرادی که شنوایی ندارند هم میتوانند این لرزشها را با بدن خود حس کنند. این موضوع به ویژه دربارهٔ صدای باس و ریتمهای کوبنده بیشتر صدق میکند، چون لرزش آنها محکمتر و قویتر است.
آنها میتوانند این ارتعاشات را به روشهای گوناگونی درک کنند؛ مثلاً با گذاشتن دستهایشان روی بلندگو یا هندزفری، یا با حس کردن لرزش زمین در یک کنسرت از طریق پاهایشان. حتی اگر کفشهایشان را دربیاورند، این لرزشها را بهتر و واضحتر احساس خواهند کرد.
زبان اشاره و لبخوانی
متن بازنویسی شده:
توصیه میشود به مطالعه مقاله نحوه نگهداری از ساز کالیمبا ادامه دهید.
کلام و شعر، بخش بسیار مهمی از هر آهنگ است. افرادی که ناشنوا هستند میتوانند در کنسرت، یک مترجم زبان اشاره را با خود ببرند تا با کمک او، مفهوم شعرها را متوجه شوند. همچنین کسانی که کمشنوا هستند، اغلب با نگاه کردن به حرکت لبهای خواننده و لبخوانی، میتوانند بفهمند چه میخواند. در برخی از برنامههای زنده، متن شعرها روی یک صفحهی بزرگ نمایش داده میشود که این روش هم برای ناشنوایان مفید است. علاوه بر اینها، خارج از فضای کنسرت، افراد ناشنوا همیشه میتوانند با جستجو در اینترنت، متن آهنگها را پیدا کنند و از این راه با دنیای موسیقی همراه شوند.
گام صدا
گام همان ویژگی است که هر صدا را از دیگری متمایز میکند. هر فرد بسته به میزان شنوایی خود، توانایی تشخیص گامهای مختلف را دارد. در این میان، یک قاعده کلی در مورد افراد کمشنوا وجود دارد: آنها معمولاً در شنیدن صداهای زیر مانند صدای خوانندگان زن مشکل دارند، اما صداهای بم و کلفت را بهتر میشنوند. به همین دلیل، اگر برای این افراد موسیقی با صدای خوانندگانی که صدای بم دارند پخش شود، راحتتر با آن ارتباط برقرار میکنند.
تکنولوژیهای جدید
افرادی که شنوایی خود را از دست دادهاند، چطور موسیقی را درک میکنند؟
برای پاسخ به این پرسش، لازم است به فناوریهای تازهای اشاره کنیم که در این زمینه ساخته شدهاند. یکی از این ابزارها «ساوندشرت» نام دارد؛ یک لباس ویژه که برای ناشنوایان طراحی شده است. این لباس با بهرهگیری از ۱۶ حسگر گوناگون، همزمان با پخش موسیقی، لرزشها و احساسات ناشی از آن را به فرد منتقل میکند.
روش دیگر، استفاده از سمعکهای پیشرفته است که علاوه بر تقویت صدا، به عنوان هدفون نیز قابل استفاده هستند و به این ترتیب تجربه شنیداری بهتری فراهم میکنند.
کنسرت
در اجرای کنسرت، صدا با شدت زیادی پخش میشود و لرزشهای آن به راحتی حس میشود. همچنین نورها با ریتم موسیقی هماهنگ هستند و متن ترانهها نیز نمایش داده میشود. این عوامل باعث میشود تا افراد ناشنوا نیز بتوانند موسیقی را به خوبی درک کنند و از آن لذت ببرند.
دیدگاهتان را بنویسید