فضل الله توکل را بیشتر مردم به عنوان نوازندهی چیرهدست سنتور میشناسند. با این حال، او علاوه بر سنتور، در نواختن ویولن، خوانندگی، ساختن آهنگ و سرودن ترانه نیز مهارت دارد. اگر علاقهمند هستید با زندگی و آثار این هنرمند برجسته بیشتر آشنا شوید، در ادامهی این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.
تولد و کودکی فضل الله توکل
فضل الله توکل در چهاردهمین روز آبان ماه سال ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش در ارتش خدمت میکرد و مادرش معلم درسهای ریاضی و زبان فرانسه بود. با این حال، فضای خانه آنها همیشه با موسیقی عجین شده بود. از زمان کودکی او، استادان بزرگ موسیقی مانند علی تجویدی، حسین یاحقی، مرتضی محجوبی و مهدی خالدی به خانه آنها رفتوآمد داشتند. همچنین رهی معیری که پسرعمهی مادرش بود، معمولاً به دیدن آنها میآمد. بنابراین طبیعی بود که فضل الله در چنین فضایی به موسیقی علاقهمند شود.
وقتی تنها ۶ سال داشت، نزد حسین تهرانی آموزش تنبک را شروع کرد. دو سال بعد و در هشتسالگی، به سراغ یادگیری سنتور رفت و این ساز را نزد استاد خائفی فرا گرفت. وقتی پدرش برای انجام مأموریت به شیراز رفت، فضل الله نواختن سنتور را نزد بهادر نوذری ادامه داد. پس از مدتی نیز برای آموختن ردیفهای موسیقی، شاگرد علی تجویدی شد و تا دوازدهسالگی از دانش او بهره برد.
تحصیلات
او تحصیلات دوران ابتدایی را در مدرسهای به نام ایران گذراند. برای دوره دبیرستان، به مدرسه پهلوی و سپس مدرسه مروی رفت و در سال ۱۳۳۹ موفق به دریافت دیپلم در رشته طبیعی شد. پس از آن، برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و توانست مدرک فوقلیسانس خود در رشته اقتصاد را از دانشگاه مشهور کمبریج بگیرد.
فضل الله توکلی در رادیو
در سال ۱۳۳۵، فضلالله توکلی با دعوت علی تجویدی، به عضویت ارکستر شماره ۲ رادیو درآمد. یک سال بعد، به ارکستر شماره ۳ رادیو، که زیر نظر پرویز یاحقی اداره میشد، پیوست. در سال ۱۳۳۷، داوود پیرنیا از او دعوت کرد تا در برنامه گلها شرکت کند. او در این برنامه، آثاری مانند «گلهای صحرایی شماره ۵» و «برگ سبز شماره ۶۵» را به صورت تکنوازی اجرا کرد.
پس از انقلاب، او دیگر با رادیو همکاری نکرد؛ اما این همکاری در سال ۱۳۷۲ دوباره از سر گرفته شد. پس از آن، او به همراه اسدالله ملک، گروه موسیقیای به نام همنوازان را در صدا و سیما تشکیل داد.
آهنگسازی
فضل الله توکلی فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۴۵ با ساختن آهنگ «قهر و ناز» برای اکبر گلپایگانی آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۷۲، پس از شروع دوبارهٔ همکاری با رادیو، بار دیگر با اکبر گلپایگانی همکاری کرد و دو قطعه به نامهای «عشق» و «آهسته آهسته» برای او خلق نمود.
در سال ۱۳۷۴ یک آلبوم کامل با عنوان «آوازهخوان» منتشر کرد که شامل هشت قطعه بود و تمامی ترانهها و آهنگهای آن را خودش ساخته بود.
چهار سال بعد، در سال ۱۳۷۸، دو آلبوم دیگر به نامهای «مست عشق» و «عقیق» برای گلپایگانی ساخت. همچنین در همین سال، همکاری خود را با علیرضا افتخاری شروع کرد و آهنگهای آلبومهای «نسیما»، «غم زمانه» و «خاطرات جوانی» را برای او ساخت.
دیدگاهتان را بنویسید