۳ تا از قدیمی ترین ویولن های دنیا!

قدیمی ترین ویولن های دنیا

اگر عاشق صدای ویولن هستید، احتمالاً برای شما هم این پرسش پیش آمده که نخستین ویولن‌ها چه شکلی بودند و چه کسی آن‌ها را ساخته است. در این نوشته از وبلاگ آنبین، سه عدد از کهن‌ترین ویولن‌های جهان که تا امروز برای ما به جا مانده‌اند را به شما معرفی می‌کنیم.

قدیمی ترین ویولن های دنیا

ویولن آندره آماتی (Andrea Amati)

آندره آماتی را به عنوان پدر ویولن می‌شناسند، چون طراحی ساز ویولن به شکلی که امروزه می‌بینیم، کار اوست. سازهایی که او می‌ساخت، نسبت به ویولن‌های امروزی اندازه‌ی کوچک‌تری داشتند و آرشه‌هایشان پهن بود. اطلاعات زیادی از زندگی آندره آماتی در دست نیست، اما شنیده شده که چارلز نهم، پادشاه فرانسه، به او سفارش ساخت مجموعه‌ای از سازها از جمله دو ویولن را داده بود. یکی از این ویولن‌ها در سال ۱۹۹۱ در یک حراجی به مبلغ ۴۹٬۴۳۱ دلار فروخته شد. این ویولن قدیمی که ساخته‌ی دست آماتی است، متعلق به سال ۱۵۴۶ و مربوط به کشور ایتالیا می‌باشد.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در چرا گیتار از کوک خارج می شود؟ پیدا کنید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟ پیدا کنید.

برای یادگیری پیشرفته، به کوک استاندارد گیتار چیست؟ مراجعه کنید.

قدیمی ترین ویولن دنیا

ویولن گرند پترن (Grand Pattern Violin)

ویولن گرند پترن یکی از کهن‌ترین ویولن‌های جهان است که در سال ۱۶۵۰ میلادی در کشور ایتالیا ساخته شد. سازنده این ویولن، نیکولو آماتی، نوه آندره آماتی بود. او راه پدربزرگش را ادامه داد و در ساخت ویولن‌هایش از مهارت و دقت بالایی برخوردار بود. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد ویولن‌های نیکولو آماتی، اندازه کمی بزرگ‌تر آن‌ها نسبت به ویولن‌های معمولی بود که همین موضوع باعث می‌شد صدای آن‌ها قوی‌تر و رساتر باشد.

قدیمی ترین ویولن های دنیا

ویولن جووانی باتیستا راجری (Giovanni Battista Rogeri Violin)

ویولن جووانی باتیستا راجری از جمله کهن‌ترین ویولن‌های جهان به شمار می‌رود که در سال ۱۶۷۰ میلادی در ایتالیا ساخته شد. راجری از شاگردان نیکولو آماتی بود و از همین رو، در ساخت سازهای خود از روش‌های استادش بهره برد و آن‌ها را تکامل بخشید. ویولن‌های او دارای ابعادی نسبتاً بزرگ و روزنه‌های صوتی بلند و کشیده بودند. بر اساس روایات، او آخرین سازنده ویولن بود که پس از همه‌گیری طاعون و درگذشت استادش، در آن منطقه به کار خود ادامه داد.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *