در موسیقی سنتی هند، راگا جایگاه ویژهای دارد و هم در زمینه علمی و هم معنوی بسیار ارزشمند است. این سبک موسیقی شامل هزاران راگای مختلف است که از میان آنها تنها چند صد مورد کاربرد دارند و در نهایت حدود ۳۰ راگا هستند که بیشتر از بقیه شنیده و اجرا میشوند. اگر دوست دارید با راگا بیشتر آشنا شوید، در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین همراه ما باشید.
تعریف راگا در موسیقی
راگا در زبان سانسکریت به معنی “رنگآمیزی کردن” است. در دنیای موسیقی، راگا یک الگوی ملودیک است که نوازندگان هندی برای ساختن آهنگ و نواختن بداهه از آن استفاده میکنند. هر راگا از مجموعهای از نتها و ملودیهای کوچک تشکیل شده و قوانینی برای بداههنوازی در اختیار نوازنده میگذارد.
راگا تا حدی شبیه به گام در موسیقی است، با این تفاوت که در بعضی از راگاها، نتهایی که هنگام بالا رفتن استفاده میشوند با نتهای مسیر پایین آمدن متفاوت هستند. نوازنده باید در چارچوب این نتها و قوانین مشخص، به خلاقیت و بداههنوازی بپردازد.
هر راگا بین پنج تا هفت نت دارد و دامنه نتها در آنها با هم فرق میکند. بعضی از راگاها آنقدر گسترده هستند که نوازنده میتواند بیش از یک ساعت به صورت بداهه بنوازد، در حالی که در برخی دیگر فقط امکان اجرای چند جمله کوتاه موسیقایی وجود دارد.
در موسیقی کلاسیک هند، هر راگا شخصیت و حس مخصوص به خود را دارد و هدف آن برانگیختن عواطف در شنونده است. جالب است بدانید که برخی از راگاها به زمان خاصی از روز، یا فصل به خصوصی از سال تعلق دارند؛ برای مثال، بعضی از آنها مخصوص اجرا در فصل باران هستند.
تاریخچه راگا در موسیقی هند
راگا بخشی از فرهنگ و آیین هندو است. هندوها باور دارند که موسیقی یک راه روحانی برای رسیدن به رستگاری و آزادی است. آنها همچنین معتقدند که راگاها ساختهی دست بشر نیستند، بلکه تنها توسط استادان موسیقی کشف میشوند. در نگاه هندوها، هر راگا نمادی از یک وجود الهی و بازتابی از خدایی با ویژگیهای عمیق و چندبعدی است. در نوشتههای سانسکریت مربوط به سدهی سیزدهم میلادی که توسط سارنگادوا (Sarngadeva) به رشته تحریر درآمده، از ۲۵۳ راگا یاد شده است. این اثر، یکی از کهنترین منابعی است که به راگاها پرداخته و سرچشمهی پیدایش آنها را بررسی میکند.
دیدگاهتان را بنویسید