معرفی ۵ آهنگ درباره ایران که فراموش نمی‌شوند…

معرفی آهنگ درباره ایران

هنرمندان و آوازخوانان بزرگ ایران، ترانه‌های بسیاری در وصف میهنمان ساخته‌اند که هر یک به یادگاری فراموش‌نشدنی تبدیل شده و عشق به ایران را در دل‌هایمان زنده می‌کنند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم چند قطعه از برترین سرودهای مربوط به ایران را به شما معرفی کنیم.

آهنگ های ماندگار درباره ایران

۱. ایران، ای سرای امید: محمدرضا شجریان

«ایران، ای خانهٔ امید» که با عنوان «سپیده» نیز شناخته می‌شود، یک قطعهٔ آوازی معروف است. این اثر توسط محمدرضا لطفی در دستگاه ماهور تصنیف شده و ویژگی‌های سبک نوازندگی پرشور و تکنیک‌های مضراب‌زنی او به خوبی در آن نمایان است.
شعر این آهنگ را هوشنگ ابتهاج سروده و خوانندگی آن را محمدرضا شجریان بر عهده داشته است. جالب است بدانید این قطعه در مدت زمان کوتاهی خلق شد. چند ماه پیش از نخستین اجرای عمومی اثر در کنسرت، محمدرضا لطفی به دیدار ابتهاج رفت و ملودی را با تار برایش نواخت. این کار ابتهاج را برانگیخت تا برای آن شعر بسراید.
شعر تنها یک هفته قبل از کنسرت کامل شد و لطفی بلافاصله آن را نزد شجریان برد.

بخشی از ترانه آهنگ ایران، ای سرای امید

در سراسر گیتی، آرزومندم همیشه شاد و پایدار بمانی، ای یادگار گرانقدر عاشقان…
ای فصل بهار، ای بهارِ همیشه تازه و جاویدان
در این گلستان، همیشه شکوفا و سرسبز باش.

۲. ایران من: همایون شجریان

آهنگ «ایران من» در قالب یک آلبوم با همین نام ارائه شد که حاصل همکاری ارزشمند همایون شجریان و سهراب پورناظری به همراه گروهی از نوازندگان داخلی و بین‌المللی است. در این اثر، سهراب پورناظری مسئولیت آهنگسازی و نواختن کمانچه و تار را بر عهده داشت و همایون شجریان نیز به عنوان خواننده همکاری کرد. این آلبوم در سال ۱۳۹۷ منتشر شد و با استقبال چشمگیری روبرو گردید؛ به طوری که پس از آلبوم ابراهیم محسن چاوشی، به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم دوم آن سال شناخته شد.

بخشی از ترانه آهنگ ایران من

ای کهنه رزمنده میهن…
ای جان و روح این سرزمین، ایران
تو در رگ‌هایم جاری هستی، ای میهن
ای پرچم تو؛ ما در سایه تو در امانیم
هرگونه بدخواه و پلیدی از تو به دور باد

۳. دیار عاشقی هایم: همایون شجریان

سرزمینی که در آن عاشق بوده‌ام، نام آهنگی است که با صدای همایون شجریان و آهنگسازی غلامرضا صادقی ساخته شده است. شعر این قطعه را نیز اسحاق انوری راد، که با نام اسحاق نور شناخته می‌شود، سروده است.

بخشی از ترانه آهنگ دیار عاشقی هایم

جز یارم نمی‌خوانم؛ جز محبت نمی‌شناسم
جز عشق نمی‌جویم؛ من فرزند ایرانم…
تو مایه دل‌بستگی‌های منی؛ پناهگاه لحظه‌های خستگیم
هر کجا بروم، باز هم به سویت بازمی‌گردم

از کران تا بی‌کران، عشق تو گسترده است
هر بیابان و هر خیابان، هوای زندگی دارد
تا جهان برپاست، من خواهم ماند؛ اگر تو جان من باشی
خانه‌ام باشی، خاک و وطنم باشی

یادبود همه عاشقی‌های منی؛ تمام سهم من از این دنیا
تو را زندگی کردم، به شمار هر نفسی که کشیدم

۴. ای وطن: محمد نوری

ترانه‌ی «ای وطن» درباره‌ی کشور عزیزمان ایران است که در مجموعه‌ای به نام «آوازهای سرزمین خورشید» منتشر شد. این قطعه با آهنگ‌سازی محمد سریر در گام ماهور اجرا شده و صدای گرم محمد نوری آن را جاودانه کرده است. اشعار پرشور و میهن‌پرستانه این اثر را تورج نگهبان سروده است؛ او که دانش‌آموخته‌ی مقطع کارشناسی ادبیات فارسی و کارشناسی ارشد علوم اجتماعی از دانشگاه تهران بود.

بخشی از ترانه آهنگ ای وطن

در قلب و وجود من همیشه جایی داری، ای میهن عزیزم!
هر کسی که برای تو احساس دلبستگی و ارتعاش نداشته باشد، ارزشی ندارد.
این علاقه و دلبستگی عمیق را نمی‌توان در قالب کلمات گنجاند،
چرا که در برابر عشق بلندمرتبه‌ات، همه دنیا بی‌ارزش است.

۵. ایران فدای اشک و خنده تو: سالار عقیلی

آهنگ “ایران” که به عنوان موسیقی آغازین سریال «معمای شاه» ساخته شد، یکی از ترانه‌های شناخته‌شده درباره ایران است. این مجموعه تلویزیونی را محمدرضا ورزی کارگردانی کرده است. خواننده این اثر سالار عقیلی و آهنگساز آن بابک زرین است. جالب است بدانید سالار عقیلی در زمان ساخت تیتراژ در ایران نبود و تنها یک روز قبل از پخش سریال از سفر بازگشت و این قطعه را ضبط کرد.

شعر این آهنگ را افشین یداللهی سروده است. او درباره این شعر گفته بود که قصد داشته به جای پرداختن به جنبه‌های جغرافیایی مانند کوه و دشت، بر فرهنگ، تاریخ و سرنوشت مشترک مردم ایران تأکید کند. این ترانه امروزه در بسیاری از مراسم ملی و فرهنگی کشور اجرا می‌شود.

بخشی از ترانه آهنگ ایران فدای اشک و خنده تو

ایران… برای شادی‌ها و غم‌های تو
دلم که همیشه برایت می‌تپد
برای آرزوها و امیدهایت
برای آن نگاه پرشور و مقاومتت
برای آن نگاه پرشور و مقاومتت

ایران…
اگر به دلت آسیب زدند
اگر تو را در چنگال کینه اسیر کردند
چه عاشقان گمنامی
که در کنارت ماندند و بر دردت نشستند

سخن، زیر رگبار گلوله رفت
خیابان‌ها به خون آغشته شد
اما پایان داستان این بود:
جانم فدای ایران…

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *