افراد نابینا میتوانند با کمک خط بریل، نتهای موسیقی را بخوانند و نواختن را بیاموزند. البته حتی پیش از آنکه خط بریل ابداع شود، بسیاری از نابینایان تنها با گوش دادن به آهنگها، نواختن سازها را یاد میگرفتند. در طول تاریخ، هنرمندان نابینا همواره استعدادهای درخشان خود را در عرصه موسیقی نشان دادهاند. به همین مناسبت، روز ۲۳ مهر که به عنوان روز جهانی نابینایان شناخته میشود، فرصت خوبی است تا با برجستهترین موزیسینهای نابینا در سراسر جهان آشنا شویم. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین همراه ما باشید.
موسیقیدانان نابینای بینالمللی
بلایند ویلی جانسون
بلایند ویلی جانسون، یک خوانندهٔ آمریکایی سیاهپوست بود که نابینا به دنیا آمد. تولد او به سال ۱۸۹۷ بازمیگردد. او در دوران زندگی خود هرگز به شهرت گستردهای دست نیافت و بیشتر اوقات در کوچه و خیابان، با همراهی گیتارش آواز میخواند. با این حال، صدای او چنان پرشور و زیبا بود که تعدادی از اجراهایش ضبط شد و برای همیشه ماندگار ماند. امروزه، کارهای بلایند ویلی جانسون برای هنرمندان سبکهای بلوز، گاسپل و راک از ارزش و اعتبار بالایی برخوردار است.
ری چارلز رابینسون
ری چارلز رابینسون، موسیقیدان سرشناس آمریکایی، نوازنده چیرهدست پیانو و کیبورد و خواننده سبکهای جاز و ریتماندبلوز بود. او وقتی تنها هفت سال داشت، در اثر بیماری آب سیاه، بینایی خود را از دست داد. این هنرمند با تلفیق سبکهای مختلفی مانند گاسپل، بلوز، کانتری و جاز، توانست گونهی تازهای از موسیقی به نام سول را خلق کند.
رونی میلساپ
رونی میلساپ یکی از هنرمندان و آهنگسازان آمریکایی است که نابینا به دنیا آمده است. او از همان دوران کودکی به دلیل یک مشکل مادرزادی بینایی خود را از دست داد، اما این مسئله مانع پیشرفت او در موسیقی نشد. رونی نواختن موسیقی کلاسیک را آموخت و برای ادامه راه هنری خود به استودیوهای نشویل رفت. علاوه بر این، او در تغییر و نوآوری در سبک موسیقی کانتری نیز نقش مهمی داشت.
آندرهآ بوچلی
آندرهآ بوچلی خواننده مشهور ایتالیایی از زمان کودکی با تنبلی چشم روبرو بود، اما در سن دوازده سالگی بر اثر یک حادثه در حین بازی و برخورد یک توپ به چشمانش، بینایی خود را به طور کامل از دست داد. او از شش سالگی با اشتیاق فراوان شروع به آموختن پیانو و خواندن اپرا کرده بود. بوچلی در سالهای بعد، همزمان با دنبال کردن موسیقی، در رشته حقوق نیز تا مقطع دکترا تحصیل کرد؛ ولی در نهایت راه هنر و موسیقی را به عنوان مسیر اصلی زندگی خود برگزید. او با تلفیق اپرا و موسیقی پاپ، سبک جدیدی خلق کرد و به موفقیتهای چشمگیری در سطح جهان دست یافت.
موسیقی دانان نابینای ایران
میراسماعیل صدقیآسا حسینی
میراسماعیل صدقیآسا حسینی، هنرمند و آهنگساز اهل یزد بود. او از ششسالگی و در شرایطی سخت، در حالی که بینایی خود را از دست داده بود و خانوادهاش مشکلات مالی داشتند، آموختن موسیقی را در تهران شروع کرد. استاد او در نواختن ویولن، حسینعلی وزیریتبار نام داشت. میراسماعیل علاوه بر موسیقی، در زمینه حقوق نیز تحصیل کرد و سی سال پایانی زندگی خود را در آلمان گذراند. او از پیشگامان خلق سبکهای تازه در موسیقی ایرانی به شمار میرود و برای آشنایی با موسیقی محلی مناطق گوناگون، به سفر در سراسر ایران پرداخت.
نورعلی برومند
نورعلی برومند، یک هنرمند نابینا و استاد برجسته موسیقی ایرانی بود که در نواختن سازهای تار، سهتار، سنتور و تمبک مهارت داشت و در زمینه آواز نیز تخصص داشت. او از هفتسالگی نواختن تمبک را شروع کرد و در سیزدهسالگی نزد درویشخان، استاد بزرگ تار، آموزش دید. پس از آن برای ادامه تحصیل به برلین رفت و در آنجا نواختن پیانو را نیز فراگرفت.
برومند که در آلمان در رشته پزشکی تحصیل میکرد، پس از مدتی بینایی خود را از دست داد؛ اما این اتفاق باعث نشد از دنبال کردن علاقهاش به موسیقی دست بکشد. او پس از بازگشت به ایران، در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و همچنین در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران به تدریس پرداخت.
او حتی به دعوت یک پژوهشگر آمریکایی موسیقی به دانشگاه ایلینوی رفت و در مدت اقامت کوتاه خود، به معرفی موسیقی اصیل ایرانی پرداخت. بخشهایی از ردیف موسیقی ایرانی را در آنجا ضبط کرد که امروزه در آرشیو دانشگاه ایلینوی نگهداری میشود.
دیدگاهتان را بنویسید