نحوه نشستن پشت درام در ۳ مرحله

نحوه نشستن پشت درام

یکی از چیزهای مهمی که نوازندگان درام باید از ابتدا یاد بگیرند، روش درست نشستن پشت ساز است. اگر حالت بدن شما درست باشد، هم با تسلط و دقت بیشتری می‌نوازید و هم از آسیب‌های بدنی در امان می‌مانید. اما اگر اشتباه بنشینید، هم نوازندگی‌تان تحت تأثیر قرار می‌گیرد و هم ممکن است به سلامتی‌تان آسیب برسد. در این مقاله از وبلاگ آنبین، به شما نشان می‌دهیم چطور باید پشت این ساز کوبه‌ای پرطرفدار بنشینید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، آشنایی با انواع سازهای بادی را از دست ندهید.

1. ارتفاع صندلی را تنظیم کنید

برای شروع نواختن درام، ابتدا باید صندلی خود را به ارتفاع مناسب تنظیم کنید. ارتفاع صندلی برای هر فرد با توجه به قد او فرق می‌کند؛ اما مهم است که زاویه زانوهای شما بین ۹۰ تا ۱۱۰ درجه باشد. همچنین، ران‌های شما باید تقریباً موازی با زمین قرار گیرند و پاشنه‌های پا در امتداد زانوها باشند. فاصله صندلی از طبل‌ها و سنج‌ها هم اهمیت دارد؛ چون باید بتوانید بدون این که نیاز باشد زیاد بدن خود را جابهجا کنید، به راحتی به همه قسمت‌های درام دسترسی داشته باشید. بهتر است هنگام تنظیم صندلی، در حالت معمول پشت درام بنشینید و پاهایتان را روی پدال‌ها قرار دهید تا ارتفاع را به طور دقیق و مناسب تنظیم کنید.

2. پشت‌تان را صاف کنید

خیلی از درام‌نوازها برای صاف نشستن پشت درام، بیش از حد کمر خود را سفت می‌کنند؛ اما این روش درستی نیست. حالت صحیح نشستن پشت درام، در واقع از لگن آغاز می‌شود. نوازنده باید لگن خود را کمی به سمت جلو بچرخاند تا پشتش به حالت طبیعی عقب برود و انحنای معمولی ستون فقراتش حفظ شود. این حالت، یک وضعیت صاف، راحت و بدون فشار است که در طول تمرین نگهداشتن آن آسان‌تر خواهد بود. با درست نشستن پشت درام، می‌توانید بالاتنه‌تان را راحت‌تر بچرخانید و همچنین خطر آسیب دیدن کمرتان کاهش پیدا می‌کند.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ را مطالعه کنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  را بخوانید.

3. دست‌هایتان را در حالت صحیح نگه دارید

وقتی درام می‌نوازید، باید تمام قسمت‌های دست، از بازو و آرنج گرفته تا مچ، کاملاً ریلکس و بدون فشار باشند. مچ‌هایتان باید به نرمی حرکت کنند تا بازوها هم به همراه آن‌ها به جریان بیفتند. آرنج‌ها نیز باید در کنار بدن، شل و رها باشند و با زاویه‌ای حدود ۹۰ تا ۱۱۰ درجه خم شوند. نباید آن‌ها را از بدن دور کنید یا به سمت بالا بکشید. همچنین پشت دست‌هایتان باید هم‌سطح با زمین باشد و انگشت وسط در راستای دست قرار گیرد. با رعایت این اصول، کنترل و تسلط بهتری روی حرکات دست‌هایتان پیدا خواهید کرد.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *