موسیقی همواره از دیدگاه دانش مورد بررسی قرار گرفته و اثرات آن در زمینههای گوناگون مطالعه شده است. اما خود موسیقی نیز شاخهای از دانش به شمار میرود. به حدی که عده زیادی بر این باورند که موسیقی بیش از آن که هنر باشد، یک علم است. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، به این پرسش پرداخته میشود که موسیقی علم است یا هنر. همراه ما بمانید.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب تاریخچه سرود ملی ایران را بخوانید.
موسیقی، علم یا هنر ؟
در دیدگاه دانشمندان گذشته، موسیقی یک علم به شمار میآمد و بخش عمدهی آن را دانش تشکیل میداد. اگرچه موسیقی یک هنر نیز هست، اما جنبهی علمی آن بر جنبهی هنری غلبه دارد.
در این مقاله چند نکته مهم که باید پیش از خرید ساز هنگ درام بدانید اطلاعات مفیدی آمده است.
اگر به این موضوع علاقه دارید، آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار را از دست ندهید.
در دستهبندی علوم از نگاه پیشینیان، دانش موسیقی یکی از شاخههای علم ریاضی محسوب میشده است. اولین فردی که به ارتباط بین موسیقی و ریاضی پی برد، فیثاغورس بود که در بعضی کتابها او را پدر علم موسیقی نیز نامیدهاند.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با دیجیریدو ،یک ساز بادی چوبی.
بر اساس گفتههای ارسطو، موسیقی (همراه با حساب، هندسه و نجوم) یکی از زیرشاخههای ریاضیات بوده است. ارسطو هنگام صحبت دربارهی ریاضیات، به موسیقی نیز میپردازد و در مباحث مربوط به شعر و هنر نیز از موسیقی سخن میگوید؛ زیرا موسیقی در حیطهی هنر نیز جایگاه داشته است.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً پوئم سمفونی «تختی» بیانگر زندگی جهان پهلوان تختی را بخوانید.
در این مقاله شهرام ناظری ، شوالیه آواز ایران اطلاعات مفیدی آمده است.

موسیقی در کتاب ریاضی ابن سینا
کتاب «شفا»ی ابنسینا که در زمینه ریاضیات نوشته شده، خود به چهار قسمت اصلی تقسیم میشود:
قسمت اول: هندسه
قسمت دوم: حساب
قسمت سوم: موسیقی
و قسمت چهارم: هیئت که منظور همان ستارهشناسی است.
همانطور که مشخص است، ابنسینا نیز مانند دانشمندان بزرگ پیش از خود، موسیقی را به عنوان یکی از شاخههای ریاضیات بررسی کرده است.
شایان ذکر است که آنچه نزد اندیشمندان گذشته — و حتی از نگاه برخی از صاحبنظران امروز — درباره موسیقی مطرح بوده، این است که موسیقی با مطربی و لهوولعب تفاوت بسیاری دارد. این دانش موسیقی در آثار بزرگانای مانند فارابی و ابنسینا مورد توجه قرار گرفته و بسیاری از شاعران نامداری چون نظامی، خاقانی و به ویژه مولوی و حافظ نیز به این دانش از دیدگاه «علمی» و ارزشمند نگاه کردهاند. اهمیت این دانش تا آنجاست که مولانا در یکی از شعرهایش میفرماید:
این علم موسیقی بر من چون شهادت است چون مؤمنم شهادت و ایمانم آرزوست

دیدگاهتان را بنویسید