یکی از سبکهای جذاب در دنیای موسیقی، سبک مینیمال است. همانطور که از نامش مشخص است، این سبک از ساختار سادهای برخوردار است و از هارمونیهای پیچیده استفاده نمیکند. به همین دلیل معمولاً طرفداران خاص خود را دارد و در بین برخی از علاقهمندان به هنر از محبوبیت برخوردار است. در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین، بیشتر با ویژگیهای سبک مینیمال در موسیقی آشنا خواهید شد.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه میکروفن های مناسب برای ضبط صدا و ساخت استودیوی خانگی.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در نت شاهد چیست ؟ پیدا کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معرفی ساز یوکللی یا اوکله له.
مفهوم کلمه مینیمال
مینیمال به معنی کوتاه، خلاصه و بیحاشیه است. جنبش مینیمالیسم ابتدا در حوزههای موسیقی و هنرهای بصری پدید آمد و رشد کرد. پس از آن، به ادبیات راه یافت و به شکل داستانهای کوتاه و موجز خود را نشان داد.
موسیقی مینیمال
موسیقی مینیمال ممکن است برای همه مردم جذاب نباشد، اما در این سبک، هر نت به تنهایی اهمیت دارد و با بیانی ساده و بیحاشیه ارائه میشود. این نوع موسیقی فضایی برای تفکر و تأمل به شنونده میدهد. معمولاً قطعات مینیمال تنها با یک یا دو ساز اجرا میشوند و همین سادگی باعث میشود نیاز به سازهای متعدد و شلوغ کمتر احساس شود. در نهایت، با استفاده از محدوده صوتی محدود (مثلاً یک یا دو اکتاو)، میتوان هم نوازندگی و هم تنظیم این سبک را به انجام رساند.
ایجاز موسیقی مینیمال
موسیقی مینیمال با اینکه فلسفهٔ پیچیدهای ندارد، شنونده را به تفکر وامیدارد. وقتی به قطعهای از این سبک با دقت گوش میدهید، گذر زمان را حس نمیکنید و این نشان از ایجاز و گزیدهگویی در موسیقی مینیمال دارد.
آثار هنرمندان این سبک گاهی به صورت کاملاً تصادفی خلق میشوند و گاهی نیز از شکلهای هندسی ساده و تکرارشونده الهام میگیرند. سادهگرایی در این آثار، نمونهای از ایجاز و خلوص است و بیانگر سخن رابرت براونینگ میباشد.
سبک مینیمالیسم در قالبهای گوناگون طراحی و هنر نمود دارد و بهویژه در هنرهای تجسمی و موسیقی کاربرد فراوانی پیدا کرده است.
تاریخچه موسیقی سبک مینیمال
سبک مینیمالیسم پس از پایان جنگ جهانی دوم در دنیای هنر غرب شکل گرفت. این شیوه هنری بیشتر توسط هنرمندان آمریکایی در زمینههای تجسمی، در سالهای پایانی دهه ۱۹۶۰ و آغاز دهه ۱۹۷۰ میلادی، رواج یافت.
پیروان این سبک معتقدند که با حذف کردن ترکیببندیهای پیچیده و فریبنده، و به کار بردن عناصر ساده و غالباً صنعتی که به شکلهای هندسی و بسیار خلاصه شده چیده شدهاند، میتوان به کیفیت خالص و ناب رنگ، شکل، فضا و ماده دست پیدا کرد.
از جمله چهرههای سرشناس این مکتب میتوان به دیوید اسمیت، دونالد جاد، ارنست تروا، سول لویت، کارل آندره، دن فلاوین، رابرت رایمن، رونالد بلادن و ریچارد سِرا اشاره کرد.
برای یادگیری پیشرفته، به ۵ موسیقی برتر تاریخ سینمای جهان مراجعه کنید.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در بیوگرافی همایون شجریان پیدا کنید.
تعریف و ویژگی های موسیقی مینیمال
در موسیقی مینیمال، هدف سادهسازی و خلاصهکردن اجزای اصلی و ساختار قطعه موسیقی است.
در حالی که هنر مینیمال معمولاً به شکلهای هندسی ساده محدود میشود، در موسیقی این سبک، تعداد نتها، فاصلههای صوتی و شدت صدا کمتر و محدودتر میشود. همچنین آهنگسازان این سبک معمولاً از ساختارهای پیچیده و پرجزئیات پرهیز میکنند.
موسیقی مینیمال معمولاً دارای این ویژگیهاست:
– هارمونیهای ثابت و بدون تغییر زیاد
– ضربهای یکنواخت و مداوم
– تغییر فرم قطعه به آرامی و تدریجی
– تکرار بخشهای کوتاه یا عبارتهای موسیقی به عنوان نقشهای کوچک و پایه
همچنین این سبک ممکن است ویژگیهای دیگری مانند تغییر حالت یا مد موسیقی را نیز در بر داشته باشد.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در روش های کاهش نشت صدا در استودیوی خانگی پیدا کنید.
دیدگاهتان را بنویسید