اگرچه ریشههای موسیقی متن را میتوان در سینمای غرب جستجو کرد، اما سینمای ایران نیز در این زمینه جایگاه ویژهای برای خود ساخته است. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، با داستان شکلگیری و پیشرفت موسیقی متن در ایران آشنا خواهید شد.
موسیقی در ایران
هر بار که سخن از هنر به میان میآید، ایران همواره جایگاهی برجسته دارد. این موضوع در زمینه موسیقی نیز به خوبی قابل درک است. طرحها، سنگتراشیها و نقاشیهای به جا مانده از روزگار قدیم تا دوره اسلامی، همگی نشاندهنده دلبستگی و سلیقه زیباییشناسانه ایرانیان به هنر موسیقی هستند. پس از ظهور اسلام، موسیقی به دلیل مخالفتهایی که با آن شد، رونق دوران پیش از خود را از دست داد. اما با این همه، راه خود را ادامه داد و پابرجا ماند. این تداوم را میتوان در دوره صفویه، در ساختمان کاخ چهلستون و همچنین در اتاق موسیقی کاخ عالیقاپو به روشنی دید.
تاریخچه موسیقی متن در ایران
در گذشته همه فیلمها بدون صدا ساخته و نمایش داده میشدند. اما تحولی که برادران لومیر در سال ۱۸۹۵ و در اولین نمایش عمومی خود به وجود آوردند، باعث شد موسیقی نیز به ساخت فیلم اضافه شود.
این نوآوری به تدریج در دیگر کشورهای جهان نیز گسترش یافت.
ابراهیم مرادی در سال ۱۳۱۳، اولین فیلم دارای صدای سینمای ایران را با نام «بوالهوس» ساخت. در این فیلم هم مانند فیلمهای بیصدا، نوازنده در زیر پرده به نواختن موسیقی مشغول بود.
نخستین فیلم ایرانی با موسیقی متن
اولین فیلم سینمایی ایران که از موسیقی متن بهره برد، فیلم «شیرین و فرهاد» ساخته عبدالحسین سپنتا بود. موسیقی این فیلم با استفاده از ساختههای «مصطفی نوریانی»، نوازنده ویولن، ساخته شد.
بعد از این فیلم، دیگر سازندگان سینما هم برای کارهای خود از موسیقی متن استفاده کردند. این کار تأثیر زیادی بر عمق بخشیدن به فضا و افزایش کیفیت فیلمها گذاشت.
امروزه نیز تعداد زیادی از فیلمهای ایرانی با موسیقی متن قدرتمند ساخته میشوند، تا جایی که اغلب میتوان از طریق موسیقی، فضای کلی و موضوع فیلم را احساس کرد.
دیدگاهتان را بنویسید