پیانو سازی بزرگ، سنگین و پرهزینه است و به همین دلیل، خرید آن برای همه امکانپذیر نیست. بعضی از پدر و مادرها دوست دارند ابتدا مطمئن شوند فرزندشان به نواختن پیانو علاقه دارد و بعد برای خرید آن اقدام کنند. از طرفی، گاهی شرایط مالی یا فضای خانه اجازه نمیدهد که چنین سازی تهیه و در منزل قرار داده شود. در چنین مواقعی این پرسش پیش میآید: آیا میتوان بدون داشتن پیانو، نواختن آن را یاد گرفت؟ در این نوشته از وبلاگ آنبین، به این پرسش پاسخ خواهیم داد.
روش های یادگیری پیانو بدون پیانو
۱. خرید کیبورد
کیبورد یک ساز شبیه به پیانوست که هم قیمت کمتری دارد و هم اندازهی کوچکتری. خیلی از افراد قبل از این که پیانو بخرند، ابتدا یک کیبورد مناسب تهیه میکنند و با آن نواختن پیانو را تمرین میکنند. توجه داشته باشید که کیبورد شما باید قابلیت حساسیت به فشار کلیدها را داشته باشد تا بتوانید تمرینهایتان را شبیه به نواختن روی یک پیانو واقعی انجام دهید.
۲. تمرین در آموزشگاه یا استودیو
خیلی از آموزشگاههای موسیقی و استودیوها، فضای مناسبی برای تمرین پیانو در اختیار هنرجوها قرار میدهند. شما هم میتوانید از این مکانها برای تمرین کردن استفاده کنید.
۳. اپلیکیشنهای پیانو
مطمئناً نرمافزارهای پیانو نمیتوانند جای یک پیانوی واقعی را بگیرند، اما میتوانند در یادگیری به شما یاری برسانند. در بعضی آموزشگاهها، هنرجویان ابتدا قطعه را با کمک اپلیکیشن یا حتی روی کاغذی که کلیدهای پیانو روی آن چاپ شده تمرین میکنند تا قطعه در ذهنشان ثبت شود. سپس سراغ تمرین روی یک پیانوی واقعی میروند.
۴. تمرینات ذهنی
یک تمرین مفید برای ذهن این است که دستهایتان را روی یک سطح صاف مثل میز بگذارید. بعد، فرض کنید که در حال نواختن پیانو هستید و حرکت درست انگشتان را تصور کنید. خیلی از پیانیستها وقتی در سفر هستند یا به پیانو دسترسی ندارند، به آهنگ مورد نظر گوش میدهند و همین تمرین ذهنی را انجام میدهند.
اندرو گاریدو (Andrew Garrido)؛ کسی که پیانو را بدون ساز یاد گرفت!
اندرو گاریدو نمونهای شگفتانگیز از کسی است که پیانو را بدون داشتن ساز واقعی یاد گرفت. او وقتی بچه بود، از مادرش خواست برایش یک پیانو بخرد؛ اما به خاطر وضع مالی نامناسب خانواده، این امکان وجود نداشت. اندرو دست از تلاش برنداشت و راه خلاقانهای پیدا کرد: او کلیدهای پیانو را روی یک کاغذ کشید و سعی کرد اندازه و جای آنها را درست شبیه یک پیانو واقعی طراحی کند. سپس با جستوجو در اینترنت، صدای هر کدام از کلیدها را پیدا کرد و یاد گرفت.
مدتها با همین پیانوی کاغذی تمرین کرد و فقط گاهی اوقات که به پیانوی مدرسه دسترسی پیدا میکرد، تمریناتش را روی ساز واقعی امتحان میکرد. در پایان، این پیانیست سختکوش توانست در امتحان ورودی دبیرستان موسیقی قبول شود و راهی را که همیشه آرزویش را داشت، ادامه دهد.
دیدگاهتان را بنویسید