علی اصغر بهاری، یکی از نوازندگان نامدار کمانچه در ایران بود که با بزرگترین استادان موسیقی کشور نیز همکاری داشت. او در زندهنگاه داشتن آهنگها و نواهای قدیمی و کمشنیدهی موسیقی ایرانی نقش بسیار مهمی ایفا کرد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، نگاهی به زندگی این هنرمند بزرگ خواهیم داشت.
تولد و کودکی علی اصغر بهاری
علی اصغر بهاری در سال ۱۲۸۴ در محله بازار عباسآباد تهران متولد شد و اصالتاً به شهر بهار تعلق داشت. او تا سیزده سالگی نزد پدرش زندگی و آموزش دید. پس از این که پدرش ورشکست شد، او به همراه مادرش، گوهر خانم، به خانه پدربزرگش، میرزا علی خان که نوازنده چیرهدست کمانچه بود، نقل مکان کردند. در آنجا بود که او برای اولین بار با ساز کمانچه آشنا شد و با اصرار مادرش، به مدت دو سال نواختن این ساز را نزد پدربزرگش فرا گرفت. پس از این دوره، او چهار سال دیگر نزد سه داییش به نامهای رضاخان، اکبرخان و حسنخان به یادگیری ادامه داد و مهارت خود را در کمانچهنوازی کامل کرد.
آغاز شهرت
علی اصغر بهاری در هجدهسالگی به همراه گروه موسیقی ابراهیمخان منصوری روی صحنه رفت و کنسرتی اجرا کرد. این اجرا باعث شد همه او را به عنوان یک کمانچهنواز چیرهدست در موسیقی ایرانی بشناسند. چند سال بعد، با رواج بیشتر سازهایی مثل پیانو و ویولن، بهاری برای مدتی کمانچه را کنار گذاشت و نزد رضا محجوبی آموزش ویولن را شروع کرد. پس از نقل مکان به تهران، استاد روحالله خالقی از او دعوت کرد تا در مدرسه موسیقی تدریس کند و بهاری کار آموزش در هنرستان را آغاز نمود. در همان دوران، رادیو نیز از او برای همکاری دعوت به عمل آورد.
شروع دوباره کمانچه
علی اصغر بهاری پس از سالها فاصله گرفتن از کمانچه، در سن ۳۲ سالگی دوباره نواختن این ساز را آغاز کرد. در آن دوران، کمانچه آن طور که باید مورد استقبال نبود. او حتی از سوی دانشگاه تهران برای آموزش این ساز دعوت به کار شد. در سال ۱۳۴۶ نیز رادیو فرانسه از او دعوت کرد تا در سالن دلاویل در مقابل سه هزار نفر به اجرای برنامه بپردازد. بهاری با همکاری مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، شاگردان بسیاری را نیز پرورش داد که بعدها از کمانچهنوازان مطرح کشور شدند.
دیدگاهتان را بنویسید