کانتله که با نام کانل نیز شناخته میشود، یک ساز موسیقی با صدای ناقوسی و منحصر به فرد است. این ساز که با نواختن سیمهایش به صدا درمیآید، ریشه در فرهنگ فنلاند و منطقه کارلیا دارد و از خانواده سازهای زهی در بخش جنوب شرقی دریای بالتیک محسوب میشود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به طور کامل به معرفی و بررسی این ساز خواهیم پرداخت.
ساختار ساز کانتله
ساز کانتله در دو مدل اصلی ساخته میشود: کانتله کوچک و کانتله کنسرت. مدل کوچک معمولاً دارای پانزده سیم است. در گذشته، این ساز تنها پنج یا شش سیم داشت که از موی اسب ساخته میشد و بدنهاش نیز از یک قطعه چوب تراشیده میشد. اما امروزه سیمها فلزی هستند و بدنه ساز از چند قطعه مختلف تشکیل شده است. کانتله کنسرت اما بزرگتر است و گاهی تا چهل سیم دارد. تفاوت اصلی بین این دو نوع کانتله در جهت قرارگیری سیمهاست. در کانتله کوچک، سیمهای بلندتر و صدای بمتر، از نوازنده فاصله بیشتری دارند. اما در کانتله کنسرت، این سیمها نزدیکتر به نوازنده قرار گرفتهاند و سیمهای کوتاه و صدای زیر، در سمت دورتر از او هستند. هنگام نواختن، معمولاً کانتله را روی پا یا یک میز کوچک میگذارند. نوازنده با انگشتان هر دو دست و گاهی حتی با یک چوب کبریت، روی سیمها ضربه میزند و آهنگ میسازد.
کانتله در اشعار و افسانهها
در فرهنگ و داستانهای قدیمی فنلاند، افسانهی جالبی دربارهی ساز کانتله روایت میشود. مردم باور دارند که نخستین کانتله از آروارهی یک ماهی و موی دختران جوان درست شده بود. میگویند صدای این ساز چنان دلنشین و زیبا بود که همهی موجودات زنده را به گریه انداخت. اشکهای آنها به سوی اقیانوس سرازیر شد و وقتی به دریا رسید، به دانههای مروارید آبی رنگ تبدیل گردید.
کاربرد در آموزش
ساز کانتله در اندازههای گوناگون و با تعداد سیمهای متفاوتی ساخته میشود. برخی از آنها ۵ سیم، ۱۰ سیم، ۱۱ سیم، ۳۶ سیم یا حتی ۴۰ سیم دارند. نوع ۵ سیم آن، که سادهترین مدل است، معمولاً اولین سازی است که دانشآموزان در فنلاند با آن آشنا میشوند. نواختن این ساز بسیار راحت است و کودکان به راحتی میتوانند با آن آهنگهای ساده و جدید بسازند. این کار نه تنها خلاقیت آنها را پرورش میدهد، بلکه باعث سرگرمی و تقویت مهارت کار گروهی نیز میشود.
دیدگاهتان را بنویسید