فریدون شهبازیان، آهنگساز، موسیقیدان و رهبر ارکستر سرشناس ایرانی است که هم در سالهای پیش از انقلاب و هم پس از آن، آثار ماندگار و ارزشمندی را خلق کرده است. در این نوشته از وبلاگ آنبین، نگاهی به زندگی و مسیر هنری این استاد موسیقی خواهیم داشت.
تولد، کودکی و اولین قدمها در مسیر موسیقی
فریدون شهبازیان در بیست و یکم خردادماه سال ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمد. خانوادهاش به موسیقی علاقهمند بودند. پدرش، حسین شهبازیان، نوازنده ویولن و رهبر ارکستر بود و از شاگردان استاد ابوالحسن صبا به شمار میرفت. مادرش، ماهور موسائیان، نیز عکاس سینما بود.
او با پشتیبانی پدر از سنین کم وارد هنرستان عالی موسیقی شد و فراگیری ویولن را نزد عطاالله خادم میثاق شروع کرد. پس از مدتی، عطاالله خادم میثاق، او را به استاد روسی خود، سرژ خوتسیف، معرفی کرد. فریدون شهبازیان تا پایان دوره دبستان تحت آموزش سرژ خوتسیف قرار گرفت و سپس برای گرفتن دیپلم نوازندگی ویولن، در کلاسهای شبانه لوئیجی پاساناری نامنویسی کرد.
آغاز فعالیت حرفهای
فریدون شهبازیان در سن ۱۷ سالگی به عضویت ارکستر سمفونیک تهران درآمد. در آن دوره، حشمت سنجری رهبری این ارکستر را بر عهده داشت. پس از آن، او برای برنامه گلها که از رادیو و تلویزیون ایران پخش میشد، قطعاتی ساخت؛ از جمله قطعه «پر کن پیاله را» با آواز محمدرضا شجریان و قطعه «گریز» با صدای نادر گلچین.
او از مهر ۱۳۹۵ تا فروردین ۱۳۹۸ به عنوان رهبر ارکستر ملی ایران فعالیت کرد. پس از مدتی، از رهبری ثابت این ارکستر کنار رفت و به عنوان مشاور موسیقی در بنیاد رودکی انتخاب شد؛ اما در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ از این مسئولیت نیز کنارهگیری کرد.
فریدون شهبازیان از دهه ۱۳۶۰ ساخت موسیقی برای فیلمها را آغاز کرد و آثاری ماندگار برای فیلمهایی مانند آوار، شیرسنگی، اخراجیها، باغ گیلاس و خاموشی دریا خلق کرد.
درگذشت…
استاد فریدون شهبازیان در ۲۲ دیماه ۱۴۰۳ به دلیل یک بیماری ریوی در تهران چشم از جهان فروبست. دو روز بعد، مراسم تشییع او در مقابل تالار وحدت برگزار شد و چهرههای سرشناسی مانند سهیل محمودی، حمیدرضا نوربخش، حسامالدین سراج، داود گنجهای، حسین علیشاپور و حسین علیزاده در این مراسم حاضر شدند. همچنین در دوم بهمنماه همان سال، مراسم یادبودی برای او در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد که هنرمندانی همچون هوشنگ کامکار، کامبیز روشنروان و ساعد باقری در آن شرکت کردند.

دیدگاهتان را بنویسید