هم خانواده کلمه باهوش + مترادف ، متضاد و معنی کلمه باهوش

هم خانواده کلمه باهوش

کلمه “باهوش” صفتی است که برای توصیف کسانی به کار می‌رود که از هوش و درک بالایی برخوردارند. در زبان فارسی به افرادی که بسیار باهوش باشند، “نخبه” گفته می‌شود. این واژه فقط برای انسان‌ها نیست؛ بلکه برای حیوانات هم استفاده می‌شود. به عنوان مثال، اسب حیوانی باهوش شناخته می‌شود. این کلمه، واژه‌های هم‌خانواده و مترادف زیادی دارد که در ادامه آن‌ها را معرفی می‌کنیم.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله معنی شعر ستایش فارسی هفتم صفحه ۹ ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه مراجعه کنید.

واژه‌های هم‌خانواده “باهوش” عبارت‌اند از: هوشیار، هوش و بی‌هوش. همان‌طور که پیداست، این کلمات ریشه مشترکی دارند و از نظر معنایی نیز به هم نزدیک هستند.
حتماً شما هم این واژه‌ها را در گفت‌وگوهای روزمره یا در نوشته‌های مختلف دیده یا شنیده‌اید. برای شناخت بهتر کلمه “باهوش”، خوب است با مترادف‌های آن نیز آشنا شوید.

مترادف‌های این کلمه عبارت‌اند از: زرنگ، زیرک، تیز، هوشمند، داهی، با ذکاوت، محیل، ناقلا، عاقل، متیقظ، نکته‌دان و هوشیار.
همچنین یادگیری متضادهای “باهوش” مانند “بی‌هوش” و “کندذهن” خالی از فایده نیست. در پایان، به معنی این واژه در فرهنگ‌های لغت فارسی می‌پردازیم. در فرهنگ دهخدا، “باهوش” به فردی که هوش زیادی دارد و همچنین به معنای هوشیار و بیدار آمده است.
فرهنگ معین نیز “باهوش” را به کسی که هوش نیرومندی دارد یا هوشمند است معنی کرده است. این واژه در بعضی متن‌های فارسی به معنی آگاه، دانا و هوشیار نیز به کار رفته است.