معنی کلمات و متن درس چهاردهم ادب از که آموختی فارسی چهارم + هم خانواده و مخالف

این درس شامل چند حکایت کوتاه و پندآموز است که به ما یاد می‌دهد ارزش علم با عمل به آن مشخص می‌شود و ادب را می‌توان حتی از بی‌ادبان یاد گرفت؛ یعنی با دیدن رفتارهای نادرست دیگران، خودمان آن کارها را انجام ندهیم. همچنین در این درس می‌فهمیم افراد دانا و نادان از ظاهر و رفتارشان شناخته می‌شوند؛ دانا متواضع است و نادان پر سر و صدا و بی‌فایده.

معنی کلمات مهم درس ادب از که آموختی 🌱

مخالف کلمات درس ادب از که آموختی 🌸

هم‌خانواده‌های کلمات درس ادب از که آموختی 🌸

لغات سخت املایی درس ادب از که آموختی 🌸

در دنیا کسانی هستند که مانند زنبور عسل فقط گردآوری می‌کنند و انبار می‌سازند، اما از آنچه جمع کرده‌اند استفاده درستی نمی‌برند. این کار نزد خردمندان پسندیده نیست. مانند عطاری که صندوق‌های پر از عطرهای گران‌بها دارد، اما خود از بوی خوش آنها بی‌بهره است. یا مانند نی‌هایی که از بیرون زیبا و بلند به نظر می‌رسند، اما از درون تهی هستند.

حقیقت این است که دانش و اندوخته‌های علمی، زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کنند که با تفکر و عمل همراه شوند. قدرت واقعی در به کار بستن دانسته‌ها و رعایت آداب عملی آن است.

نتیجه و مفهوم کلی درس 🌱

◈ علم بدون عمل هیچ ارزشی ندارد؛ دانایی واقعی در رفتار و کردار دیده می‌شود.
◈ ادب را حتی از بی‌ادبان هم می‌توان یاد گرفت؛ یعنی با دیدن زشتی رفتار دیگران، ما باید کار درست را انجام دهیم.
◈ آدم‌های دانا متواضع‌اند و آرام، ولی نادان‌ها پر سروصدا و میان‌تهی‌اند.
◈ ارزش واقعی انسان در عمل و اخلاق اوست، نه در حرف زدن یا ظاهرش.

متن شعر ادب از که آموختی – فارسی چهارم 🌸

دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند:
یکی آن‌که اندوخت و نخورد و دیگر آن‌که آموخت و نکرد

علم چندان که بیشتر خوانی
چون عمل در تو نیست نادانی

یکی را گفتند: عالم بی‌عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی‌عسل

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معنی شعر ستایش فارسی هفتم صفحه ۹ ✅ هم خانواده مخالف و خلاصه.

لقمان را گفتند: ادب از که آموختی؟
گفت: از بی‌ادبان، هر چه از ایشان در نظرم ناپسند آمد، از آن پرهیز کردم.

معنی: به لقمان گفتند: از چه کسی ادب آموختی؟ گفت: از بی‌ادبان؛ هر کاری که از افراد بی‌ادب در نظرم زشت و بد بود، از آن دوری کردم.

مشک آن است که خود ببوید، نه آن‌که عطار بگوید.
دانا چون طبله عطار است، خاموش و هنرنمای؛
و نادان چون طبل غازی، بلندآوازه و میان‌تهی.

بعدی :

جواب درک مطلب و دانش زبانی درس چهاردهم ادب از که آموختی فارسی چهارم